-
No. 10 Jannus en de Zachtste Revolutie
Het begon op een donderdag. Buiten waaide de wind de bladeren tegen de ruiten, alsof de herfst zelf iets kwijt wilde. Binnen, in De Lege Knip, hing de geur van papier, thee met citroen en iets wat leek op verwachting. Jannus had net de boekenwagen geleegd — een routineus karwei, gedragen door jarenlange toewijding — Lees verder
-
No. 9 Jannus en de Literaire zoektocht
Het was een heldere ochtend toen Jannus, zijn rechterpols licht ingetaped, weer achter de computer kroop bij het gemeentehuis. Hij voelde zich zowaar weer een beetje de oude. De fysio had zijn werk gedaan, en Trees had hem streng maar liefdevol gemaand het wat rustiger aan te doen. “Je bent geen twintig meer, Jannus,” had Lees verder
-
No. 8 Langzaam Maar Zeker
Het was op een donderdagmiddag toen Jannus van der Leegte merkte dat zijn vingers zich niet meer lieten dwingen. De toetsen voelden plots als stenen, zijn pols tintelde en schoot af en toe in een kramp. Hij wilde nog een laatste bestand opslaan – een formulier van een of andere inkomensregeling – maar de S Lees verder
-
N0. 7 Een Nieuwe Jannus
Een Nieuwe Jannus Voor het eerst in lange tijd keek Jannus in de spiegel en dacht: “Dat ben ik.” Niet vanwege wat hij zag, maar omdat er iets veranderde. Hij had zich voorgenomen om er een beetje netjes uit te zien voor dat nieuwe gecombineerde traject bij de gemeente. Niet dat hij veel te besteden Lees verder
-
No. 6 Jannus: Doet’íe het of niet!
De klok boven de bar tikte dof in het ritme van een donderdagmiddag die langzaam vervaagde in de vroege avond. Buiten, boven het dorp, pakten zich donkere wolken samen die de lucht een sombere gloed gaven. Het was sluitingstijd in De Lege Knip, het buurtcafé waar de stilte tussen klanten soms meer zei dan woorden, Lees verder
-
No. 5 Jannus met een klein loon, maar een groot Verschil
Op maandagochtend zat Jannus in een achterkamertje van De Lege Knip met een kop lauwe oploskoffie in zijn hand. De coördinator van het traject, een vrouw met een bril die net iets te groot was voor haar gezicht, had hem uitgelegd wat het inhield: vijf dagdelen per week boekencoördinator. “Het is een participatiebaan,” zei ze, Lees verder
-
No. 4 Jannus van der Leegte gaat aan het werk
Een week na zijn gesprek bij Sociale Zaken kreeg Jannus een brief. Niet per post, maar via Trees, die hem die ochtend had uitgeprint bij de balie van De Lege Knip. “Van de gemeente,” zei ze, en gaf hem het papier alsof het een staatsgeheim betrof. Jannus las met zijn leesbril op het puntje van Lees verder
-
No. 3 De Lege Tafel
De ochtendlucht rook naar regen en asfalt toen Jannus de stoep opstapte richting het gemeentehuis. Hij had zijn map bij zich — een vergeelde plastic ordner waarin hij alles had gestopt: energienota’s, afschriften, sollicitatiebrieven, een boodschappenlijst met in de kantlijn: “per 1 juli geen pindakaas meer”. Hij had zijn oude schoenen gepoetst met wat vaseline, Lees verder
-
No. 2 De Lege Knip de start
Jannus van der Leegte was geen man van veel woorden. Hij had ze vroeger genoeg gebruikt — in de bouwkeet, bij de kroeg, thuis met z’n vrouw. Maar nu, sinds hij met een minimale uitkering door het leven moest, hield hij zich stil. Te stil, misschien. De dagen vloeiden in elkaar over, zoals goedkope koffie Lees verder
-
No. 1 Jannus van der Leegte en de Lege Knip
Er zijn mensen die opvallen omdat ze lawaai maken.En er zijn mensen die opvallen omdat ze zo stil zijn geworden. Jannus van der Leegte behoorde tot die laatste groep. Hij woonde in een kleine flat boven een leegstaand winkelpand, waar het trappenhuis rook naar vochtige karton en oude soep. De brievenbus klemde. De vloer kraakte. Lees verder
Categorie: De Lege Knip
