Categorie: De Lege Knip

  • No. 156 Politieke avond in De Lege Knip — De Stem die Wankelt

    Het was een gure herfstavond, de regen tikte ritmisch tegen de verweerde schoolramen van De Lege Knip. Buiten gleden fietslampen als vuurvliegjes door de schemer, binnen hing een warme gloed van kringlooplampen die elk hun eigen verleden leken te dragen. De lucht rook naar koffie, oud papier en een vleugje vochtige jassen — die geur Lees verder

  • No. 155 Stemvee in de kringloop

    De regen hing als een nat gordijn over de straat. Binnen in De Lege Knip — kringloopwinkel, koffiehoek, en soms politiek podium — was het warm van woorden. Tussen afgedankte lampenkappen, vergeelde encyclopedieën en een wiebelende broodrooster zat een groepje vaste bezoekers aan de koffietafel. De filterkoffie was slap, maar de meningen sterk. Toon van Lees verder

  • No. 155 Herfst in de Lege Knip

    De zomer had lang geduurd dit jaar. De zon had het oude schoolgebouw van De Lege Knip wekenlang doordrenkt met warm licht, en zelfs de kringloophoek had naar lavendel en zonnebrandolie geroken. Maar nu, half oktober, hing er een ander soort geur in de lucht: vochtig hout, gevallen bladeren, koffie en iets wat leek op Lees verder

  • No. 154 “Het Aldi-volk en de Lege Knip”

    De regen hing als een nat gordijn over de straat, en binnen in De Lege Knip — kringloopwinkel, koffiehoek, en soms politiek podium — was het warm van woorden. Tussen de afgedankte lampenkappen en vergeelde encyclopedieën zat een groepje vaste bezoekers aan de koffietafel. De filterkoffie was slap, maar de meningen sterk. Toon van Gils Lees verder

  • No. 153 De stallen zijn leeg

    Het was een druilerige ochtend in De Lege Knip. De regen tikte ritmisch tegen het raam, alsof het dorp zelf iets wilde zeggen. Jannus zat aan de leestafel, zijn krant opgevouwen naast zich. De weduwe van Van Gils was bezig met haar breiwerk, al leek ze meer te luisteren dan te tellen. Marius staarde naar Lees verder

  • No. 152 Praatjes vullen geen gaatjes

    Op een ochtend wordt Toon van Gils wakker, na een nacht waarin de slaap hem maar niet wilde vinden. Zijn vrouw had al een paar keer geprutteld: “Ga nou eens slapen, of ga op de bank liggen. Ik moet morgenvroeg vroeg aan het werk, weet je nog.” Toon had zich omgedraaid, en niet veel later Lees verder

  • No. 151 Geen afscheid, hand en laatste blik

    Het was een rustige namiddag in De Lege Knip. De zon viel schuin door de ramen, het gerinkel van kopjes klonk als een ritme dat het dorp kende. Aan de grote tafel zat Jannus met zijn krant, de weduwe van Van Gils met haar breiwerk, en een jonge ambtenaar van de gemeente die zich graag Lees verder

  • No. 150 Wonen in het ritme van het leven

    Het was een zachte herfstdag, de bladeren begonnen al te verkleuren. Sommige straten lagen al bezaait met eikels en dennennaalden en dwarrelden de eerste bladeren naar beneden. In De Lege Knip was voor het eerst de verwarming  aangezet. Bea al een oudere dame zat al aan de leestafel, haar hand rustte op een folder van Lees verder

  • No. 149 Wat leraren zien, maar ouders vaak niet weten

    Het was druk in de Lege Knip. De stoelen stonden in een kring, koffie en thee dampend op de tafels. Het onderwerp van de avond was prikkelend: “Zes dingen die leraren zien, maar ouders vaak niet.” Mevrouw Veldkamp, een gepensioneerde lerares, beet het spits af.“Wat ouders vaak niet beseffen,” zei ze zacht maar stellig, “is Lees verder

  • Gevoelig afscheid

    Het was laat in de middag toen Claus opkeek en merkte dat het licht in de kamer langzaam vervaagde. De schemer kroop door de gordijnen, maar hij had het nauwelijks opgemerkt. Al uren zat hij aan zijn schrijftafel, gebogen over een leeg vel papier dat maar niet gevuld wilde worden. Morgen zou hij spreken — Lees verder