-
No. 148 De Lege Knip zwijgt luid
Het was een donderdagavond in augustus, net na een dag waarop de zon zich had verstopt achter een sluier van grijze wolken. In de binnenstad van Tilburg, tussen de gesloten winkels en haastige fietsers, brandde één licht warm en uitnodigend: dat van de Lege Knip. Geen bord buiten, geen muziek binnen. Alleen de geur van Lees verder
-
No. 147 Dierendag zonder dieren
De Lege Knip stond er op 4 oktober wat verlaten bij. Dierendag, en nergens een dier te bekennen. Geen katten die tussen de stoelen slopen, geen honden die tegen de toonbank opsprongen. Alleen de muizen in de spouwmuur, maar die kwamen nooit opdagen als er bezoek was. Toch hadden Jannus en Trees besloten: dit jaar Lees verder
-
No. 146 De Lege Knip Moppenbar
In het dorp was het de laatste dagen onrustig. Niet vanwege een dorpsfeest, een verdwenen duif of een conflict over het kerkplein — maar vanwege de straten. Die lagen open. Alweer. Een paar maanden eerder waren ze ook al open geweest, toen het riool vernieuwd moest worden. Toen had men nog gezegd: “Nu zijn we Lees verder
-
No. 145 De lijm van het Binnenhof, de lijm van het dorp
Die avond keek hij uit over het Binnenhof. De lucht was grijs, de vlag hing halfstok, maar hij glimlachte. Want zolang er scheuren waren, was er vraag naar lijm. En zolang er gelijmd werd, zou men zeggen: “Jan begrijpt het tenminste nog.” Het was een beeld dat bleef hangen – een man, een glimlach, en Lees verder
-
No. 144 De macht en de maat
Het was een druilerige middag in De Lege Knip. De regen tikte ritmisch tegen het raam, alsof hij iets wilde zeggen. Binnen was het warm. De leestafel lag bezaaid met krantenkoppen, folders en een oude stemkaart die Bea had meegenomen. Willem vouwde een krant open en keek peinzend naar de kop. “Ze zeggen dat we Lees verder
-
No. 143 De man in crisis
Het was een druilerige donderdagmiddag in De Lege Knip. De regen tikte ritmisch tegen het raam, alsof hij de maat sloeg van een vergeten dorpslied. Binnen zat een kring van mannen — niet georganiseerd, maar vanzelf ontstaan. Toon van Gils had net zijn derde koffie besteld, want sinds zijn bloeddruk omhoog was gegaan, mocht hij Lees verder
-
No. 142 De Ware Jacob in De Lege Knip
De ochtend in De Lege Knip begon zoals altijd: met het kraken van de deur en het vertrouwde gebrom van de koffiemachine. Jannus, geen uitbater maar een choreograaf van het dagelijkse leven, zette de stoelen recht alsof ze iets te verbergen hadden. Trees was al druk bezig met het poleren van de toonbank, haar oor Lees verder
-
No. 141 Toen geluk nog heel gewoon was – in De Lege Knip
Het was een donderdagochtend zoals je die alleen in De Lege Knip kon vinden. De geur van verse koffie mengde zich met het zachte geritsel van kranten die al door vele handen waren gegaan. Aan de leestafel zaten de vaste gezichten — Bea, Jannus, Trees — ieder in hun eigen ritme, maar verbonden door het Lees verder
-
No. 140 Loeki de Leeuw: als Sleutel tot het Verleden
Loeki Spijker, een man die zijn hele leven in een bakkerij had gewerkt als banketbakker, was sinds een paar weken vanuit de grote stad Amsterdam naar het dorp verhuisd. Hij kende er nog heg noch steg, en daarom vroeg zijn buurman hem wat hem had doen besluiten de stad achter zich te laten en juist Lees verder
-
Een gegeven paard mag je niet in de bek kijken
Een paar maanden geleden stond een van onze buren bij ons voor de deur.“Willem, jullie doen toch ook mee met de Postcodeloterij?”Ik herinnerde me dat we het er een tijdje geleden over hadden gehad. “Ja, wij spelen al jaren mee. Voor de goede doelen natuurlijk, en als er af en toe een klein prijsje valt, Lees verder
