-
No. 8 Langzaam Maar Zeker
Het was op een donderdagmiddag toen Jannus van der Leegte merkte dat zijn vingers zich niet meer lieten dwingen. De toetsen voelden plots als stenen, zijn pols tintelde en schoot af en toe in een kramp. Hij wilde nog een laatste bestand opslaan – een formulier van een of andere inkomensregeling – maar de S weigerde. Zijn pink had er… Lees verder
-
N0. 7 Een Nieuwe Jannus
Een Nieuwe Jannus Voor het eerst in lange tijd keek Jannus in de spiegel en dacht: “Dat ben ik.” Niet vanwege wat hij zag, maar omdat er iets veranderde. Hij had zich voorgenomen om er een beetje netjes uit te zien voor dat nieuwe gecombineerde traject bij de gemeente. Niet dat hij veel te besteden had, maar gelukkig was er… Lees verder
-
No. 6 Jannus: Doet’íe het of niet!
De klok boven de bar tikte dof in het ritme van een donderdagmiddag die langzaam vervaagde in de vroege avond. Buiten, boven het dorp, pakten zich donkere wolken samen die de lucht een sombere gloed gaven. Het was sluitingstijd in De Lege Knip, het buurtcafé waar de stilte tussen klanten soms meer zei dan woorden, waar de geur van koffie,… Lees verder
-
No. 5 Jannus met een klein loon, maar een groot Verschil
Op maandagochtend zat Jannus in een achterkamertje van De Lege Knip met een kop lauwe oploskoffie in zijn hand. De coördinator van het traject, een vrouw met een bril die net iets te groot was voor haar gezicht, had hem uitgelegd wat het inhield: vijf dagdelen per week boekencoördinator. “Het is een participatiebaan,” zei ze, “dus u krijgt een vrijwilligersvergoeding.”… Lees verder
-
No. 4 Jannus van der Leegte gaat aan het werk
Een week na zijn gesprek bij Sociale Zaken kreeg Jannus een brief. Niet per post, maar via Trees, die hem die ochtend had uitgeprint bij de balie van De Lege Knip. “Van de gemeente,” zei ze, en gaf hem het papier alsof het een staatsgeheim betrof. Jannus las met zijn leesbril op het puntje van zijn neus.Er stonden woorden in… Lees verder
-
No. 3 De Lege Tafel
De ochtendlucht rook naar regen en asfalt toen Jannus de stoep opstapte richting het gemeentehuis. Hij had zijn map bij zich — een vergeelde plastic ordner waarin hij alles had gestopt: energienota’s, afschriften, sollicitatiebrieven, een boodschappenlijst met in de kantlijn: “per 1 juli geen pindakaas meer”. Hij had zijn oude schoenen gepoetst met wat vaseline, de boord van zijn overhemd… Lees verder
-
No. 2 De Lege Knip de start
Jannus van der Leegte was geen man van veel woorden. Hij had ze vroeger genoeg gebruikt — in de bouwkeet, bij de kroeg, thuis met z’n vrouw. Maar nu, sinds hij met een minimale uitkering door het leven moest, hield hij zich stil. Te stil, misschien. De dagen vloeiden in elkaar over, zoals goedkope koffie in een versleten mok. Elke… Lees verder
-
No. 1 Jannus van der Leegte en de Lege Knip
Er zijn mensen die opvallen omdat ze lawaai maken.En er zijn mensen die opvallen omdat ze zo stil zijn geworden. Jannus van der Leegte behoorde tot die laatste groep. Hij woonde in een kleine flat boven een leegstaand winkelpand, waar het trappenhuis rook naar vochtige karton en oude soep. De brievenbus klemde. De vloer kraakte. En in zijn keukenkastjes stonden… Lees verder
-
No. 156 Politieke avond in De Lege Knip — De Stem die Wankelt
Het was een gure herfstavond, de regen tikte ritmisch tegen de verweerde schoolramen van De Lege Knip. Buiten gleden fietslampen als vuurvliegjes door de schemer, binnen hing een warme gloed van kringlooplampen die elk hun eigen verleden leken te dragen. De lucht rook naar koffie, oud papier en een vleugje vochtige jassen — die geur van samenkomst die alleen in… Lees verder
-
No. 155 Stemvee in de kringloop
De regen hing als een nat gordijn over de straat. Binnen in De Lege Knip — kringloopwinkel, koffiehoek, en soms politiek podium — was het warm van woorden. Tussen afgedankte lampenkappen, vergeelde encyclopedieën en een wiebelende broodrooster zat een groepje vaste bezoekers aan de koffietafel. De filterkoffie was slap, maar de meningen sterk. Toon van Gils zat met de krant… Lees verder
Categorie: De Lege Knip
