Categorie: De Lege Knip

  • No. 155 Herfst in de Lege Knip

    De zomer had lang geduurd dit jaar. De zon had het oude schoolgebouw van De Lege Knip wekenlang doordrenkt met warm licht, en zelfs de kringloophoek had naar lavendel en zonnebrandolie geroken. Maar nu, half oktober, hing er een ander soort geur in de lucht: vochtig hout, gevallen bladeren, koffie en iets wat leek op kaneel. Trees was de eerste… Lees verder

  • No. 154 “Het Aldi-volk en de Lege Knip”

    De regen hing als een nat gordijn over de straat, en binnen in De Lege Knip — kringloopwinkel, koffiehoek, en soms politiek podium — was het warm van woorden. Tussen de afgedankte lampenkappen en vergeelde encyclopedieën zat een groepje vaste bezoekers aan de koffietafel. De filterkoffie was slap, maar de meningen sterk. Toon van Gils had een print meegenomen. Een… Lees verder

  • No. 153 De stallen zijn leeg

    Het was een druilerige ochtend in De Lege Knip. De regen tikte ritmisch tegen het raam, alsof het dorp zelf iets wilde zeggen. Jannus zat aan de leestafel, zijn krant opgevouwen naast zich. De weduwe van Van Gils was bezig met haar breiwerk, al leek ze meer te luisteren dan te tellen. Marius staarde naar zijn koffie alsof die antwoorden… Lees verder

  • No. 152 Praatjes vullen geen gaatjes

    Op een ochtend wordt Toon van Gils wakker, na een nacht waarin de slaap hem maar niet wilde vinden. Zijn vrouw had al een paar keer geprutteld: “Ga nou eens slapen, of ga op de bank liggen. Ik moet morgenvroeg vroeg aan het werk, weet je nog.” Toon had zich omgedraaid, en niet veel later weer terug. Zijn hoofd zat… Lees verder

  • No. 151 Geen afscheid, hand en laatste blik

    Het was een rustige namiddag in De Lege Knip. De zon viel schuin door de ramen, het gerinkel van kopjes klonk als een ritme dat het dorp kende. Aan de grote tafel zat Jannus met zijn krant, de weduwe van Van Gils met haar breiwerk, en een jonge ambtenaar van de gemeente die zich graag mengde in gesprekken die eigenlijk… Lees verder

  • No. 150 Wonen in het ritme van het leven

    Het was een zachte herfstdag, de bladeren begonnen al te verkleuren. Sommige straten lagen al bezaait met eikels en dennennaalden en dwarrelden de eerste bladeren naar beneden. In De Lege Knip was voor het eerst de verwarming  aangezet. Bea al een oudere dame zat al aan de leestafel, haar hand rustte op een folder van de gemeente. “Ik denk er… Lees verder

  • No. 149 Wat leraren zien, maar ouders vaak niet weten

    Het was druk in de Lege Knip. De stoelen stonden in een kring, koffie en thee dampend op de tafels. Het onderwerp van de avond was prikkelend: “Zes dingen die leraren zien, maar ouders vaak niet.” Mevrouw Veldkamp, een gepensioneerde lerares, beet het spits af.“Wat ouders vaak niet beseffen,” zei ze zacht maar stellig, “is dat kinderen op school vaak… Lees verder

  • Gevoelig afscheid

    Het was laat in de middag toen Claus opkeek en merkte dat het licht in de kamer langzaam vervaagde. De schemer kroop door de gordijnen, maar hij had het nauwelijks opgemerkt. Al uren zat hij aan zijn schrijftafel, gebogen over een leeg vel papier dat maar niet gevuld wilde worden. Morgen zou hij spreken — namens zijn broer en zus,… Lees verder

  • No. 148 De Lege Knip zwijgt luid 

    Het was een donderdagavond in augustus, net na een dag waarop de zon zich had verstopt achter een sluier van grijze wolken. In de binnenstad van Tilburg, tussen de gesloten winkels en haastige fietsers, brandde één licht warm en uitnodigend: dat van de Lege Knip. Geen bord buiten, geen muziek binnen. Alleen de geur van verse muntthee, het zachte kraken… Lees verder

  • No. 147 Dierendag zonder dieren

    De Lege Knip stond er op 4 oktober wat verlaten bij. Dierendag, en nergens een dier te bekennen. Geen katten die tussen de stoelen slopen, geen honden die tegen de toonbank opsprongen. Alleen de muizen in de spouwmuur, maar die kwamen nooit opdagen als er bezoek was. Toch hadden Jannus en Trees besloten: dit jaar vieren we Dierendag, of er… Lees verder