De regen viel zacht, als een herinnering die zich niet opdringt maar blijft. Buiten vervaagde de dag in een grijzige schemering, en binnen zat ik stil, een kop thee tussen mijn handen, alsof ik iets vasthield dat al lang verdwenen was. Het was een avond zoals zovelen, en toch niet. Want in de stilte hing iets dat ik herkende: een… Lees verder

Het was alweer enige tijd geleden dat Margreeth de Vries, onderweg van de Lege Knip naar huis, struikelde en met een gebroken heup per ambulance naar het ziekenhuis werd gebracht. Na een intensief revalidatietraject en fysiotherapie is ze weer op de been, maar de gevolgen zijn nog steeds merkbaar. Ze vertelde“Ik ben behoorlijk onzeker geworden. De angst dat je opnieuw… Lees verder

In De Lege Knip was het een drukte van jewelste, hoewel het rustig leek. Het leek wel kermis in de opbouwfase. Iedereen liep door elkaar heen en soms in de weg. Roos liep binnen van hot naar haar, haar ogen groot van paniek.  “Waar zijn de koekjes?” riep ze, terwijl ze bijna over een stapel oude tijdschriften struikelde. “Ik had… Lees verder

Het is weer donderdagavond. De Lege Knip stroomt langzaam vol met mensen die niet zomaar gekomen zijn om te luisteren, maar om geraakt te worden—of om tenminste te proberen aanwezig te zijn in een wereld die daar niet altijd ruimte voor laat. De stoelen kraken zacht, jassen worden over leuningen gehangen, glazen water worden ingeschonken met de plechtigheid van een… Lees verder

De maandagavond hing vol verwachting. In De Lege Knip stonden de stoelen dit keer niet in een kring, maar rij aan rij, alsof het een kleine raadszaal was. Thema van de avond: hebben deze ongeregeldheden een link met de retoriek van de PVV van Geert Wilders? Voor deze beladen discussieavond wordt er nu eens geen koffie geschonken, daarvoor in plaats… Lees verder

Een verhaal voor de leestafel van De Lege Knip De Lege Knip ademt herfst. Terwijl de regen ritmisch tikt op het dak, lijkt het alsof de tijd even stilstaat. Trees heeft haar oog voor detail weer laten spreken: het plateau van mossen en bladeren vormt een stilleven dat niet alleen het seizoen vangt, maar ook het ritme van het dorp.… Lees verder

Het was een doordeweekse ochtend in De Lege Knip. De geur van versgezette koffie hing in de ruimte en de stoelen vulden zich langzaam met vaste gezichten. Aan de leestafel zat Jannus, zijn handen gevouwen rond een kopje dat al half leeg was. Hij keek naar buiten, naar de regen die zachtjes langs de ramen liep. “Doorsnee kon ik altijd… Lees verder

De stoelen staan zoals altijd in een kring. Buiten schuift de avond over de Kempische lucht, de straatlantaarns gaan aan. Binnen in De Lege Knip dampt de koffie uit de thermoskannen, en op het krijtbord staat in sierlijke letters: “Legendes van hier.” Het geroezemoes verstomt wanneer Bjorn opstaat. Hij houdt een vergeeld boekje omhoog, gevonden tussen de donaties van die… Lees verder

Het begon met een stilte die niemand had aangekondigd. Geen sirene, geen briefje op de deur, geen buurvrouw die fluisterend meldde dat het vandaag “een dag zonder geluid” zou zijn. Nee, het was gewoon zo. De radio stond niet aan. Dat was op zich geen ramp. Er was geen sprake van paniek, geen existentiële crisis, geen plotselinge behoefte aan een… Lees verder

Het was een regenachtige avond in de Lege Knip. De stoelen stonden in een kring, de thermoskannen koffie waren al aangebroken, en op tafel lag het feuilleton dat Jannus had meegebracht. Hij las het voor: over de man in het linnen jasje, de zonnebril, en de vrouw met de boodschappentas waarin een prei stak. Een verhaal over macht en machteloosheid,… Lees verder