Hij komt binnen met een plastic tas van de supermarkt. Niet vol — vormloos zelfs. Zijn jas hangt open; de rits geeft het op. Op zijn gezicht ligt iets tussen rust en onrust. Hij kijkt niet om zich heen zoals de meesten doen, op zoek naar koopjes of schatten. Zijn pas is traag, bedachtzaam, gericht Lees verder

Het was een gewone donderdagmiddag, met de geur van vers gezette koffie in de lucht en de klanken van een zacht draaiende LP in de koffiekamer. Jannus was bezig een stapel boeken uit te zoeken op eerste druk, terwijl Trees met Justina een klant hielp die een paar antieke koffiekopjes bewonderde. Peter was in gesprek Lees verder

Het was een druilerige woensdag toen hij kwam — klein van stuk, in een okergele gewaad, met een linnen tas onder de arm waarop in sierlijke letters stond: ‘Words carry karma.’ Jannus zag hem als eerste, bij de ingang van De Lege Knip.Hij wilde net het karton buiten zetten toen de priester zacht zei:“Pardon, is Lees verder

Op een zondagmorgen liep Trees haar gebruikelijke rondje door het dorp. Het was een stille ochtend, zoals zoveel zondagen. Toen ze langs de kerk kwam, zag ze hoe mensen naar binnen stroomden — gezinnen, ouderen, alleenstaanden. Ze bleef staan. Daar was ze in geen jaren geweest. Even aarzelde ze. Wat trok haar aan? Was het Lees verder

In De Lege Knip arriveert niets zonder bedoeling, zelfs al zeggen de dozen niets. Die ochtend, vlak na het openen, vond Gea twee kartonnen dozen zonder afzender of prijslabel. Alleen een handgeschreven kaartje op de deksel: “Voor de liefhebber.” Ze had net haar koffie nog niet op toen ze de tape opensneed en wat ze Lees verder

Het was zaterdagavond. Jannus was door Kees, een vaste bezoeker van De Lege Knip, uitgenodigd om eens mee te gaan naar de plaatselijke voetbalvereniging. In zijn jeugd had hij wel eens een wedstrijd bijgewoond, maar het had toen weinig indruk gemaakt. Zijn hart lag eerder bij boeken en verhalen; lezen was al vroeg zijn lust Lees verder

Soms komt het moment dat een huis leeg moet. Na een verhuizing, een overlijden, of gewoon omdat iemand afscheid wil nemen van het oude. Wat achterblijft is vaak meer dan alleen meubels en dozen: het zijn herinneringen, verhalen, gebruiksvoorwerpen vol verleden. Juist in die tussenruimte wil De Lege Knip iets betekenen, met een nieuwe dienst: Lees verder

Het was een dinsdag waarop de regen zich niet liet afschudden en de dozen met servies zich opstapelden als stille getuigen van vergeten diners. Jolanda was bezig met het uitpakken van een partij borden toen ze iets voelde dat geen bord was. Een cilindervormig object, matgrijs, met een deksel dat net iets te plechtig klikte. Lees verder

Het was een woensdag waarop de regen zich gedroeg als een sluier en de Lege Knip net open was toen Jannus een stapel oude poststukken sorteerde. Tussen vergeelde ansichtkaarten en vergeten belastingbrieven lag een envelop die direct opviel: stevig, crèmewit, met een stempel van de Dienst Inlichting en Veiligheid. Geadresseerd aan: Mevrouw M.L. Bliksem Persoonlijk Lees verder

Op een donderdagochtend waarop de zon zich amper liet zien en de thermosflessen al vroeg leeg waren, was Jolanda bezig met het sorteren van fotolijsten. Meestal kwam er weinig bijzonders langs — vergeelde portretten van onbekende opa’s, vakantiekiekjes met palmbomen uit het analoge tijdperk, en af en toe een tekening van een kind die ooit Lees verder