-
No. 51 De Bliksembrief
Het was een woensdag waarop de regen zich gedroeg als een sluier en de Lege Knip net open was toen Jannus een stapel oude poststukken sorteerde. Tussen vergeelde ansichtkaarten en vergeten belastingbrieven lag een envelop die direct opviel: stevig, crèmewit, met een stempel van de Dienst Inlichting en Veiligheid. Geadresseerd aan: Mevrouw M.L. Bliksem Persoonlijk en Vertrouwelijk De envelop was… Lees verder
-
No. 50 Wij missen je ook niet
Op een donderdagochtend waarop de zon zich amper liet zien en de thermosflessen al vroeg leeg waren, was Jolanda bezig met het sorteren van fotolijsten. Meestal kwam er weinig bijzonders langs — vergeelde portretten van onbekende opa’s, vakantiekiekjes met palmbomen uit het analoge tijdperk, en af en toe een tekening van een kind die ooit trots ‘papa’ was genoemd. Maar… Lees verder
-
No. 49 Open Dag in De Lege Knip – Een Dorp komt Binnen
Na een zomer van relatieve rust begon het weer te kriebelen bij Trees en Jannus. De scholen waren weer begonnen, het ritme keerde terug in het dorp – en dus werd het tijd voor iets nieuws. Een open dag! Niet alleen om spullen te laten zien, maar vooral om het verhaal van De Lege Knip opnieuw met iedereen te delen.… Lees verder
-
No. 48 Het verhaal van de Handpop van een Minister-President
Op een regenachtige woensdagmiddag werd er een doos binnengebracht bij De Lege Knip door een oud-leraar maatschappijleer, meneer Verdonk, inmiddels gepensioneerd en licht verstrooid. Hij was vaste klant, maar dit keer had hij iets bijzonders bij zich: een versleten kartonnen doos met de tekst “civiele vorming / toneelmateriaal” in blokletters. “Zit een stukje vaderlandse geschiedenis in,” zei hij met een… Lees verder
-
No. 47 Een tweede kans van Jannus van der Leegte
Jannus van der Leegte was geen man van veel woorden. Hij had ze vroeger genoeg gebruikt — in de bouwkeet, bij de kroeg, thuis met z’n vrouw. Maar nu, sinds hij met een minimale uitkering door het leven moest, hield hij zich stil. Te stil, misschien. De dagen vloeiden in elkaar over, zoals goedkope koffie in een versleten mok. Elke… Lees verder
-
No. 46 Trees in Den Haag – De Sigaar, de Broek en het Geheim van de Letteren
Het was in de nazomer dat Trees van Balen besloot zichzelf een reisje cadeau te doen. “Ik wil naar Den Haag,” zei ze tegen Jannus, terwijl ze in De Lege Knip een stapel vergeelde liefdesromans rechtlegde. “Niet voor de zee, maar voor de woorden.” Haar bestemming: het Literatuurmuseum, verstopt in het imposante gebouw van de Koninklijke Bibliotheek. De treinrit duurde… Lees verder
-
No. 45 “Ik wil ‘m niet meer zien”
Het was op die gure donderdag in november dat De Lege Knip zich ongevraagd ontfermde over een verleden dat zuchtte om vergeten te worden. De doos stond stil bij de zij ingang, half in de motregen, alsof ze gewacht had op iemand die haar durfde aan te nemen. Er zat geen naam op, geen begroeting — alleen vergeeld plakband en… Lees verder
-
No. 44 De Wolbikini als Erfgoed
Het begon zoals zoveel kleine legendes in De Lege Knip beginnen: met een plastic boodschappentas van Deen, verstopt tussen een krat oude badlakens en carnavalskleding. Het was februari, de wind stond op de schuifdeur, en Gea – al sinds jaar en dag de koningin van de textielhoek – had haar vingers nog niet opgewarmd toen ze de zak openritste. Ze… Lees verder
-
No. 43 Kosmos als belastingaangifte
Het was een donderdag waarop de kringloopwinkel leek te ademen met de lente. Zonlicht viel als scheve stroken door de ramen, en in het boekhoekje bladerde Jannus door een stapel oude astronomieboeken — verwachtend niets, maar stiekem hopend op iets. Toen viel er een plastic mapje uit een vergeelde atlas. Erin: een belastingformulier uit 1969, type IB 46. Keurig ingevuld.… Lees verder
-
No. 42 Waar het Boek begon te Fluisteren
Een verhaal uit De Lege Knip Het begon zoals zoveel dingen beginnen in De Lege Knip: met een toeval dat eigenlijk geen toeval was. Trees had die ochtend haar sjaal vergeten, en dat gebeurde haar anders nooit. Ze stond al bibberend bij de voordeur van de winkel, toen Jannus haar riep vanaf de leestafel. “Luister eens. Deze tablet praat tegen… Lees verder
-
21 Juni – Een Dag van Verbinding
De 21e juni is de langste dag van het jaar — de zomerzonnewende. In ons land betekent dat niet automatisch zomerse taferelen: meestal komt de regen, soms de wind, en vaak genoeg gewoon een grijze lucht. Maar áls het dan eens echt zomer is op deze dag, dan is het onvergetelijk. Die enkele zeldzame keren dat de avond helder blijft… Lees verder
-
Op de fiets de lente in
Het is weer een nieuwe dag, en vanmorgen was ik wel heel vroeg wakker. Normaal kom ik rond een uur of acht uit bed, maar dit keer was ik al klaarwakker om half zes en sprong ik meteen uit bed. Waarom ik zo vroeg wakker werd, is me nog steeds een raadsel. Het enige dat ik me herinner, is een… Lees verder
