-
Ochtendgloren en ondeugende vragen
Het is ’s morgens half zeven als de zoemer van Sally haar telefoon schalt. Eén keer, twee keer… en pas bij de zevende keer trekt Sally met een zucht haar hoofd uit het kussen. Haar hand tast moeizaam over het nachtkastje. De eerste keer grijpt ze mis, maar bij de tweede poging heeft ze het toestel eindelijk te pakken. Met… Lees verder
-
Gouden Uren aan Zee
Later op de middag hing er een loom soort rust over het strand. De wind was gaan liggen, de kites lagen als kleurige vlekken op het zand, en de zon zakte langzaam richting zee. Hans en Gerrit hadden hun boards naast elkaar gelegd, terwijl Lotte en Lisa met natte haren en rode wangen neerploften op de handdoek die Trees had… Lees verder
-
Alsof iemand de wereld even op pauze zet
De terugweg naar het hotel voelde heel anders dan de heenweg. Waar ze eerder in een rustig tempo door de duinen hadden gewandeld, waren Lotte en Lisa nu veranderd in twee opgejaagde strandhazen. Hun haast werkte aanstekelijk — of eigenlijk: dwingend. De ouderen hadden weinig keuze dan mee te versnellen. Tegen de tijd dat ze bijna bij het hotel waren,… Lees verder
-
In de Duinen en het Strand
Het was inmiddels begin van de middag toen ze met z’n vijven hun plek hadden gevonden. Harrie en Trees zaten in de kamer naast die van Sally, terwijl Lotte en Lisa een paar deuren verder hun onderkomen hadden. Eén ding hadden ze gemeen: het uitzicht. Over de duinen en het strand, waar onder de blauwe luchten de cumuluswolken traag voorbij… Lees verder
-
De fiets en wandelclub vergunning
Nu de winterse kou langzaam plaatsmaakt voor zachtere temperaturen en de eerste tekenen van de lente zichtbaar worden, begint het in de regio weer te kriebelen. Veel lokale clubs bereiden zich voor om hun leden weer in beweging te krijgen; de loopbanden en hometrainers van de sportschool worden binnenkort massaal verruild voor de frisse buitenlucht. Ook in De Lege Knip… Lees verder
-
Once Upon a Time in the West
Vanmiddag liep ik de bioscoop uit met het gevoel dat de wereld even anders was geworden. Once Upon a Time in the West zat nog in mijn lijf, als een echo die niet wilde verdwijnen. Het waren niet de revolvers, niet de duels, niet de woestijn die me het meest hadden geraakt. Het waren de gezichten. Die close‑ups — groot,… Lees verder
-
Rust in de tent
Voor vanavond bij de Chinees weer even genieten. en even geen schrijfactiviteiten. Nu binnen een klein jaar zo’n 350 korte verhalen geschreven te hebben, lijkt het mij wel lekker om even een pauze in te lassen. de komende tijd weer wat tijd vrijmaken voor de Weidevogelbescherming. Het eerste kievietsei is vandaag in Ravenstein gevonden en nog wel door de zelfde… Lees verder
-
De Man van het Verloren Lied
Het was een lome, regenachtige dinsdagmiddag in ‘De Lege Knip’. De zaak was leeg, op Pedro na, die met een stofdoek in de weer was bij de zilveren theepotten, en Jannus, die achter de toonbank een zeldzame munt zat te bestuderen. Dylan zat in haar vaste hoekje bij het antieke glaswerk, haar gedachten afdwalend naar het swingende halfuurtje met Willy… Lees verder
-
Willy’s Jazzclub
Zuster Josephina snoof nog een keer kortaf, haar blik dwalend over Dylans losse haren en de manier waarop ze net iets te dicht naar meneer Van Aalst toe boog. “Technisch, zegt u? Pas maar op, Dylan. Klassieke muziek mag dan verheven klinken, maar de passie erachter heeft menig verstand doen troebelen. Zeker bij mannen van een zekere leeftijd.” Willy kuchte… Lees verder
-
De Geboorte van de ‘Lege Knip’ Discotheek
De ochtendzon wierp inderdaad lange schaduwen over de Lege Knip, waar de geur van koffie en oude boeken altijd in de lucht hing. Het was een ruimte die tussen opslag en kringloopruimte in zat, de vertrouwde plek waar de geschiedenis van hergebruik altijd actueel was. Hier werd niets zomaar weggegooid; elk object wachtte geduldig op een tweede leven, een nieuwe… Lees verder
