-
No. 152 Praatjes vullen geen gaatjes
Op een ochtend wordt Toon van Gils wakker, na een nacht waarin de slaap hem maar niet wilde vinden. Zijn vrouw had al een paar keer geprutteld: “Ga nou eens slapen, of ga op de bank liggen. Ik moet morgenvroeg vroeg aan het werk, weet je nog.” Toon had zich omgedraaid, en niet veel later […]
-
De Huttentut
In Dussen zijn op de boerderij van Meeuwis Millenaar veel aanpassingen gedaan voor verbetering van de akkervogelstand, met verrassend goed resultaat. Meeuwis Millenaar is gangbare melkveehouder in Altena. Hij heeft een bedrijf met 70 melkkoeien op 41 hectare. Hij doet veel aan met vogelakkers, plasdras en kruidenrijk grasland. Hij kan het natuurbeheer goed inpassen in […]
-
No. 151 Geen afscheid, hand en laatste blik
Het was een rustige namiddag in De Lege Knip. De zon viel schuin door de ramen, het gerinkel van kopjes klonk als een ritme dat het dorp kende. Aan de grote tafel zat Jannus met zijn krant, de weduwe van Van Gils met haar breiwerk, en een jonge ambtenaar van de gemeente die zich graag […]
-
De Onvoorspelbare Toekomst
Het was een heldere dag in Washington D.C., de geur van versgemaaid gras mengde zich met de nerveuze spanning in het Oval Office. Donald Trump, inmiddels een ervaren maar nog altijd omstreden leider, zat achter zijn bureau. Hij bladerde door stapels rapporten, maar zijn gedachten dwaalden steeds terug naar één idee: nieuwe importheffingen. Hij zag […]
-
No. 150 Wonen in het ritme van het leven
Het was een zachte herfstdag, de bladeren begonnen al te verkleuren. Sommige straten lagen al bezaait met eikels en dennennaalden en dwarrelden de eerste bladeren naar beneden. In De Lege Knip was voor het eerst de verwarming aangezet. Bea al een oudere dame zat al aan de leestafel, haar hand rustte op een folder van […]
-
No. 149 Wat leraren zien, maar ouders vaak niet weten
Het was druk in de Lege Knip. De stoelen stonden in een kring, koffie en thee dampend op de tafels. Het onderwerp van de avond was prikkelend: “Zes dingen die leraren zien, maar ouders vaak niet.” Mevrouw Veldkamp, een gepensioneerde lerares, beet het spits af.“Wat ouders vaak niet beseffen,” zei ze zacht maar stellig, “is […]
-
Gevoelig afscheid
Het was laat in de middag toen Claus opkeek en merkte dat het licht in de kamer langzaam vervaagde. De schemer kroop door de gordijnen, maar hij had het nauwelijks opgemerkt. Al uren zat hij aan zijn schrijftafel, gebogen over een leeg vel papier dat maar niet gevuld wilde worden. Morgen zou hij spreken — […]
-
Tilburg zoekt nog steeds lef — en kreeg alvast een tussenpaus met oren
Een halfjaar geleden klonk het als een strijdkreet: Tilburg zoekt een burgemeester met lef. Alsof de stad haar bestuurlijke jas wilde verruilen voor een leren motorjack. Weg met het overlegcircus, leve de daadkracht. Maar inmiddels weten we: lef zonder richting is als een kompas zonder noorden. En Tilburg, met haar rafelranden en warme hart, vraagt […]
-
De Onbaatzuchtige Heer Maurits Goedhart
In een rustig Brabants dorp ergens onder Eindhoven en dat nooit in het nieuws kwam tenzij er een ooievaar op het gemeentehuis nestelde, woonde de eerbiedwaardige heer Maurits Goedhart. Een man van uiterste correctheid, subtiele grijzen pakken, en een glimlach die net iets te lang bleef hangen. Men prees hem om zijn inzet voor het […]
-
No. 148 De Lege Knip zwijgt luid
Het was een donderdagavond in augustus, net na een dag waarop de zon zich had verstopt achter een sluier van grijze wolken. In de binnenstad van Tilburg, tussen de gesloten winkels en haastige fietsers, brandde één licht warm en uitnodigend: dat van de Lege Knip. Geen bord buiten, geen muziek binnen. Alleen de geur van […]
