Soms komt het moment dat een huis leeg moet. Na een verhuizing, een overlijden, of gewoon omdat iemand afscheid wil nemen van het oude. Wat achterblijft is vaak meer dan alleen meubels en dozen: het zijn herinneringen, verhalen, gebruiksvoorwerpen vol verleden. Juist in die tussenruimte wil De Lege Knip iets betekenen, met een nieuwe dienst: […]

Het was een dinsdag waarop de regen zich niet liet afschudden en de dozen met servies zich opstapelden als stille getuigen van vergeten diners. Jolanda was bezig met het uitpakken van een partij borden toen ze iets voelde dat geen bord was. Een cilindervormig object, matgrijs, met een deksel dat net iets te plechtig klikte. […]

Het was een woensdag waarop de regen zich gedroeg als een sluier en de Lege Knip net open was toen Jannus een stapel oude poststukken sorteerde. Tussen vergeelde ansichtkaarten en vergeten belastingbrieven lag een envelop die direct opviel: stevig, crèmewit, met een stempel van de Dienst Inlichting en Veiligheid. Geadresseerd aan: Mevrouw M.L. Bliksem Persoonlijk […]

Op een donderdagochtend waarop de zon zich amper liet zien en de thermosflessen al vroeg leeg waren, was Jolanda bezig met het sorteren van fotolijsten. Meestal kwam er weinig bijzonders langs — vergeelde portretten van onbekende opa’s, vakantiekiekjes met palmbomen uit het analoge tijdperk, en af en toe een tekening van een kind die ooit […]

Na een zomer van relatieve rust begon het weer te kriebelen bij Trees en Jannus. De scholen waren weer begonnen, het ritme keerde terug in het dorp – en dus werd het tijd voor iets nieuws. Een open dag! Niet alleen om spullen te laten zien, maar vooral om het verhaal van De Lege Knip […]

Op een regenachtige woensdagmiddag werd er een doos binnengebracht bij De Lege Knip door een oud-leraar maatschappijleer, meneer Verdonk, inmiddels gepensioneerd en licht verstrooid. Hij was vaste klant, maar dit keer had hij iets bijzonders bij zich: een versleten kartonnen doos met de tekst “civiele vorming / toneelmateriaal” in blokletters. “Zit een stukje vaderlandse geschiedenis […]

Jannus van der Leegte was geen man van veel woorden. Hij had ze vroeger genoeg gebruikt — in de bouwkeet, bij de kroeg, thuis met z’n vrouw. Maar nu, sinds hij met een minimale uitkering door het leven moest, hield hij zich stil. Te stil, misschien. De dagen vloeiden in elkaar over, zoals goedkope koffie […]

Het was in de nazomer dat Trees van Balen besloot zichzelf een reisje cadeau te doen. “Ik wil naar Den Haag,” zei ze tegen Jannus, terwijl ze in De Lege Knip een stapel vergeelde liefdesromans rechtlegde. “Niet voor de zee, maar voor de woorden.” Haar bestemming: het Literatuurmuseum, verstopt in het imposante gebouw van de […]

Het was op die gure donderdag in november dat De Lege Knip zich ongevraagd ontfermde over een verleden dat zuchtte om vergeten te worden. De doos stond stil bij de zij ingang, half in de motregen, alsof ze gewacht had op iemand die haar durfde aan te nemen. Er zat geen naam op, geen begroeting […]

Het begon zoals zoveel kleine legendes in De Lege Knip beginnen: met een plastic boodschappentas van Deen, verstopt tussen een krat oude badlakens en carnavalskleding. Het was februari, de wind stond op de schuifdeur, en Gea – al sinds jaar en dag de koningin van de textielhoek – had haar vingers nog niet opgewarmd toen […]