De ochtendlucht rook naar regen en asfalt toen Jannus de stoep opstapte richting het gemeentehuis. Hij had zijn map bij zich — een vergeelde plastic ordner waarin hij alles had gestopt: energienota’s, afschriften, sollicitatiebrieven, een boodschappenlijst met in de kantlijn: “per 1 juli geen pindakaas meer”. Hij had zijn oude schoenen gepoetst met wat vaseline, Lees verder

Jannus van der Leegte was geen man van veel woorden. Hij had ze vroeger genoeg gebruikt — in de bouwkeet, bij de kroeg, thuis met z’n vrouw. Maar nu, sinds hij met een minimale uitkering door het leven moest, hield hij zich stil. Te stil, misschien. De dagen vloeiden in elkaar over, zoals goedkope koffie Lees verder