Tag: De feuilleton

  • Een maandag met een schaduw

    Serie : Date 5 Terwijl de eerste zilveren vingers van de zon door haar gordijnen dansten, ontwaakte Trees met een zacht ontspannen glimlach. De herinnering aan Harrie, van de dag ervoor, lag als een warme deken om haar heen. Zachtjes strekte ze zich uit, haar hart nog gonzend van de hernieuwde verbinding. Ze zette de Lees verder

  • “Vlinders bij Middernacht”

    Serie : Date 4 De zwoele klanken van de jaren zeventig en tachtig hadden Trees volledig ingepakt. Ze lag heerlijk languit op de bank, en de gedachten aan de knappe Harrie werden steeds vager, vermengd met de warmte van de lasagne en de muziek. Onbewust dreef ze in slaap. Het was de slag van middernacht Lees verder

  • Een verrassende ontdekking

    Serie : Date 3 In het flatje van Trees was het warm. Niet alleen van de centrale verwarming die de herfstkou buiten hield, maar ook van de inrichting zelf. Het was een warmte die ze eigenhandig had gecreëerd. De eerste keer dat ze hier binnenstapte, een jaar eerder, was alles leeg en desolaat. Geen vloerbedekking, Lees verder

  • Een Barst in de Gemoedelijkheid

    Serie: Date 2 Wat kon er toch snel een barst komen in de ooit zo gemoedelijke sfeer van de Lege Knip. Harrie de Groot – die blijkbaar knappe, gesoigneerde man die voor zijn dochter een wascombinatie kwam halen en vervolgens ’s avonds, in het holst van de nacht, met Trees in gesprek raakte – had Lees verder

  • De nieuwe Jannus?

    Sinds de schrijver van de Lege Knip-verhalen op bezoek was geweest, had er iets geritseld in het hoofd van Jannus. Niet meteen hoorbaar, maar voelbaar — alsof er een snaar was geraakt die lang stil had gelegen. Hij begon te schrijven. Eerst aarzelend, in de marge van zijn dagboek. Dan wat steviger, op losse vellen Lees verder

  • Het verhaal van Andre

    Het was een namiddag als alle andere, doordrenkt van de trage, geruststellende sleur van het einde. De stoelen werden met een schrapend geluid rechtgezet, de tafels met vochtige doeken afgeveegd, en de laatste druppels koffie uit de kannen gespoeld. Iedereen bewoog volgens een ongeschreven choreografie: opruimen, afsluiten, de dag langzaam laten uitdoven tot een vage Lees verder

  • De Man met de Zwarte Cape

    Het is midden in de nacht. De maan houdt de hemel nog net blauw, als een adem die niet wil verdwijnen. Er is geen wolkje te bekennen, alleen de stilte die zich als een deken over het dorp heeft gelegd. Een paar straatlantaarns werpen hun gelige licht op het trottoir, behoedzaam, alsof ze de enkele Lees verder

  • DE ERFGRENS EN DE DRIE VERDWAALDE BOMEN

    Henri trok de voordeur zacht achter zich dicht. Het was nog vroeg, zo’n ochtend waarop de mist laag tussen de tuinen hing, alsof het dorp zijn adem inhield. De klinkertjes glommen vochtig onder zijn schoenen, en in de verte kraaide een haan die ook geen zin leek te hebben in alweer een dag vol menselijk Lees verder

  • Deur-Dicht-Dag

    Jannus begon zijn verhaal met een zucht die meer leek op het leeglopen van een oude band. “Het was 1982,” begon hij, zijn stem nauwelijks meer dan een fluistering. “De laatste week van november. De radio speelde ‘Come On Eileen’ van Dexys Midnight Runners, een nummer dat ik sindsdien nooit meer zonder een rilling kan Lees verder

  • november slachtmaand en nog meer

    Het was bijna eind november, die bijzondere, dwarrelende maand waarin de dagen korter worden en de mensen langer nadenken. De drukste feesten waren alweer achter de rug, maar de echo ervan hing nog zachtjes in de lucht. Eind oktober had Halloween even aangewaaid — een feest dat Trees nog wel grappig vond, maar waar Jannus Lees verder