-
De avond op het Slot
De avond op het Slot verliep in een vreemde, koortsachtige sfeer. Er moest van alles gebeuren: de kamers voor Sally en Lotte klaarmaken, tassen uitpakken en ondertussen proberen de zenuwen in bedwang te houden. Aan eten had nog niemand gedacht, dus besloot Harrie een stapel gevarieerde pizza’s te bestellen bij de lokale pizzeria. Hoewel de Lees verder
-
De Confrontatie
Terwijl de eerste vrieskou van januari plaatsmaakte voor een verstilde winterwereld, begon de dynamiek rondom De Lege Knip en Het Slot op een bijna organische manier in elkaar te grijpen. Het leven van Sally was niet langer een overlevingsstrijd, maar een gestructureerd pad naar herstel, terwijl op de achtergrond de raderen van Harrie’s juridische en Lees verder
-
De weelde van zelfbeschikking
In het knusse achterverblijf van De Lege Knip vloeit de koffie rijkelijk, maar de sfeer is serieus. Voor Sally is de wereld groter geworden, maar daarmee ook ingewikkelder. Ze staart naar het nieuwe bankpasje op de houten tafel, een symbool van vrijheid dat haar tegelijkertijd beangstigt. Trees kijkt met een trotse glimlach naar Sally. “Je Lees verder
-
De Nacht van de Lege Knip
De laatste werkdag van het jaar in De Lege Knip was er een die nog lang in de geheugens gegrift zou staan. Het was niet zomaar een dag van sjouwen en prijzen; het was de dag waarop de hele familie – de medewerkers en de trouwe vrijwilligers – samenkwam om een bewogen jaar af te Lees verder
-
De Laatste Loodjes
Dinsdag 30 december is zo’n scharnierdag in het jaar. Voor sommigen een moment om de laatste losse eindjes vast te knopen, voor anderen een dag van georganiseerde chaos, vol met de belofte van Oudjaarsnacht die in de lucht hing. In De Lege Knip betekende zo’n dag een heel eigen dynamiek, een microkosmos van al die Lees verder
-
Waar stilte geen leegte is
In de paar dagen na kerst hing er een merkwaardige rust over De Lege Knip. De deuren waren op 27 en 28 december bewust gesloten gehouden — een zeldzaamheid die bijna voelde als een experiment. Het briefje op de deur, in Trees’ ronde handschrift, luidde: “Even dicht. Even ademhalen.” Binnen was het donker, de stoelen Lees verder
-
De Reis van de Verloren Zoon
De ruitenwissers maakten een ritmisch, bijna hypnotiserend geluid terwijl de auto van Piet en Dirkje over de A27 richting het noorden gleed. Piet zat ontspannen, maar alert achter het stuur. De jaren bij de landmacht hadden een onuitwisbaar stempel op zijn houding gedrukt; zijn rug was recht, zijn handen hielden het stuur stevig vast op Lees verder
-
“Even dicht. Even ademhalen.”
In de paar dagen na kerst hing er een merkwaardige rust over De Lege Knip. De deuren waren op 27 en 28 december bewust gesloten gehouden — een zeldzaamheid die bijna voelde als een experiment. Het briefje op de deur, in Trees’ ronde handschrift, luidde: “Even dicht. Even ademhalen.” Binnen was het donker, de stoelen Lees verder
-
Jannus zijn Kerstdiner
Terwijl Trees, Harrie en Liza hun kerst op het slot beleven, ontwaakt een heel andere, maar minstens zo warme wereld in het huis van Gerda. De zon kruipt langzaam over de witte, bevroren velden van het Brabantse land en werpt een zachte, gouden gloed door de slaapkamerramen. Jannus ligt nog half onder de warme deken Lees verder
-
Kerstdagen op het slot
De kerstdagen op het slot begonnen niet met een koninklijk saluut, maar met het vrolijke gepruttel van een pan stoofperen en het nerveuze gekraak van een haperende kurkentrekker. Het soort geluiden dat meteen duidelijk maakte dat hier geen protocol gold, maar huiselijkheid. Na de indrukwekkende rondleiding door het grote slot — waarbij Trees zich heel Lees verder
