Tag: Kerstmis

  • Suikerbrood en Kerstboomverbranding

    De ochtend van 2 januari 2026 begon zoals een nieuwe start hoort te beginnen: met de geur van verse koffie en de ijzige kou die door de kieren van de grote magazijndeuren naar binnen sloop. De warme gloed van de Nieuwjaarsmiddag, waar Gerda en Jannus de eenzaamheid uit de harten van de gasten hadden verdreven, Lees verder

  • Nieuwjaarsdag in De Lege Knip

    Het was de middag van 30 december toen Dilan de keuken van de kantine binnenstapte, waar Jannus en Trees net de laatste logistiek voor de sluiting van het jaar doornamen. Eigenlijk was de kogel al door de kerk: op nieuwjaarsdag zou De Lege Knip de deuren stevig op slot houden. Iedereen had immers een zwaar Lees verder

  • De Laatste Loodjes

    Dinsdag 30 december is zo’n scharnierdag in het jaar. Voor sommigen een moment om de laatste losse eindjes vast te knopen, voor anderen een dag van georganiseerde chaos, vol met de belofte van Oudjaarsnacht die in de lucht hing. In De Lege Knip betekende zo’n dag een heel eigen dynamiek, een microkosmos van al die Lees verder

  • De Rekensom van de Koopkracht.

    Het was laat in de middag op die bewuste 30e december. In de praathoek van De Lege Knip was de sfeer serieuzer dan normaal. Op de houten tafel lag een opengeslagen krant met koeienletters: “Koopkracht stijgt, maar gepensioneerden blijven achter.” Meneer van Aalst tikte met zijn brilpootje op de cijfers van het CPB. “Kijk nou Lees verder

  • Waar stilte geen leegte is

    In de paar dagen na kerst hing er een merkwaardige rust over De Lege Knip. De deuren waren op 27 en 28 december bewust gesloten gehouden — een zeldzaamheid die bijna voelde als een experiment. Het briefje op de deur, in Trees’ ronde handschrift, luidde: “Even dicht. Even ademhalen.” Binnen was het donker, de stoelen Lees verder

  • Het Licht op de Zolder

    De dagen voor kerst waren in de Lege Knip altijd de drukste én de mooiste. De geur van dennennaalden mengde zich met de vertrouwde geur van boenwas en vers gezette koffie. Overal in de oude school brandden lampjes, en Trees had zelfs de kleinste hoekjes versierd met overgebleven takken en glimmende ballen. Midden in deze Lees verder

  • De Zusters van de Lege Knip

    De klokken van de nabijgelegen kerk sloegen middernacht, hun galm doorbrak de winterse stilte van het begijnhofje. Achter de authentieke gevels van hun kleine huisjes, naast elkaar gelegen, vierden zuster Justina en zuster Josephine de stilste, maar ook de meest betekenisvolle dagen van het jaar: Kerst. Ze waren dan wel geen nonnen meer in de Lees verder

  • De Reis van de Verloren Zoon

    De ruitenwissers maakten een ritmisch, bijna hypnotiserend geluid terwijl de auto van Piet en Dirkje over de A27 richting het noorden gleed. Piet zat ontspannen, maar alert achter het stuur. De jaren bij de landmacht hadden een onuitwisbaar stempel op zijn houding gedrukt; zijn rug was recht, zijn handen hielden het stuur stevig vast op Lees verder

  • Wat er straks niet meer mag hangen

    In het hart van de oude school, waar de gangen nog steeds een echo leken te geven van het gedisciplineerde verleden, heerste een heel ander soort orde. In De Lege Knip gold niet de snelheid van het internet, maar de traagheid van het papier. Het was een ongeschreven wet: nieuws dat via een schermpje binnenkwam, Lees verder

  • “Even dicht. Even ademhalen.”

    In de paar dagen na kerst hing er een merkwaardige rust over De Lege Knip. De deuren waren op 27 en 28 december bewust gesloten gehouden — een zeldzaamheid die bijna voelde als een experiment. Het briefje op de deur, in Trees’ ronde handschrift, luidde: “Even dicht. Even ademhalen.” Binnen was het donker, de stoelen Lees verder