Vanmiddag liep ik de bioscoop uit met het gevoel dat de wereld even anders was geworden. Once Upon a Time in the West zat nog in mijn lijf, als een echo die niet wilde verdwijnen. Het waren niet de revolvers, niet de duels, niet de woestijn die me het meest hadden geraakt. Het waren de gezichten. Die close‑ups — groot,… Lees verder