Na een zomer van relatieve rust begon het weer te kriebelen bij Trees en Jannus. De scholen waren weer begonnen, het ritme keerde terug in het dorp – en dus werd het tijd voor iets nieuws. Een open dag! Niet alleen om spullen te laten zien, maar vooral om het verhaal van De Lege Knip opnieuw met iedereen te delen.

Samen met het hele team belegden ze een vergadering. Alles werd besproken: wie doet wat, welke hoek krijgt een make-over, welke spullen moeten écht weg, en hoe maken we er een dag van die mensen bijblijft?

De lokale journalist Peter van het dorpse krantje kwam langs voor een interview. “Als ik het zo bezie, hebben jullie nog aardig wat te organiseren,” zei hij, terwijl hij rondkeek.

“Peter,” antwoordde Jannus met zijn bekende glimlach, “wanneer vrijdagavond alles opnieuw gesorteerd is, de aanbiedingen zijn afgeprijsd en de nieuwe opstelling staat, ontstaat er ruimte. En waar ruimte is, kan iets nieuws beginnen.”

Peter beloofde niet alleen een advertentie, maar zelfs een volle redactionele pagina. En hij hield woord: op woensdag stond De Lege Knip pontificaal in het midden van de krant. Met een mooi artikel, drie foto’s en… de aankondiging dat de burgemeester de open dag officieel zou openen.

Een Toespraak met Aandacht

Zaterdagochtend stond iedereen paraat. De vlaggetjes wapperden, de geur van versgemalen koffie hing in de lucht, en daar kwam ze: de burgemeester.

In een warme, betrokken toespraak zei ze:

“Beste dorpsbewoners,
Het is alweer een tijd geleden dat ik de opening van De Lege Knip mocht verrichten. De vorige locatie was bouwvallig en te klein. Deze plek biedt zoveel meer. Dankzij de tomeloze inzet van Trees, Jannus en alle vrijwilligers is De Lege Knip uitgegroeid tot een ankerpunt in ons dorp. Wat hier gebeurt, reikt verder dan tweedehands spullen. Hier worden verhalen verteld, mensen verbonden, en zelfs de landelijke pers vindt zijn weg naar deze plek. Ik wens jullie een jaar vol nieuwe vondsten, mooie ontmoetingen en wellicht… ruimte voor uitbreiding.”

Onder luid applaus zwaaide ze de deur open. En alsof het dorp alleen op dat moment had gewacht, stroomden de mensen naar binnen. Geïnteresseerden, sneupers, verzamelaars, toevallige voorbijgangers – allemaal kwamen ze kijken, voelen, ruiken, luisteren.

Meer dan Omzet – Ruimte voor Toekomst

De hele dag was het een komen en gaan. Tassen gingen vol de deur uit, maar belangrijker nog: er kwam lucht, ruimte, beweging.

Toen de zon begon te zakken en de kas werd opgemaakt, bleek de omzet hoger dan ooit op een enkele dag. Toch waren Jannus en Trees het erover eens: de echte winst zat niet in het geld.

“Het voelt alsof we ademruimte hebben gecreëerd,” zei Trees.
“Alsof we het verleden hebben losgelaten, zodat het nieuwe naar binnen kan,” vulde Jannus aan.

En zo werd het doel van de open dag ruimschoots gehaald. De Lege Knip was niet alleen weer even het kloppend hart van het dorp, maar ook een uitnodiging: aan iedereen die iets zoekt, iets kwijt wil, of gewoon even binnen wil lopen.

De deur staat open.
De ruimte is er.
Wat komt er binnen?