Dinsdag 30 december is zo’n scharnierdag in het jaar. Voor sommigen een moment om de laatste losse eindjes vast te knopen, voor anderen een dag van georganiseerde chaos, vol met de belofte van Oudjaarsnacht die in de lucht hing. In De Lege Knip betekende zo’n dag een heel eigen dynamiek, een microkosmos van al die verschillende drijfveren die in het dorp leefden.
De winkel gonsde van de activiteit, een levendig bewijs van zijn onmisbare rol in de gemeenschap. De ingang was al vroeg bezaaid met klanten die nog snel een laatste, onverwachte vondst wilden doen voor de jaarwisseling.
Dilan was als een wervelwind over de vloer. Met haar kenmerkende energie zorgde ze ervoor dat de binnengekomen donaties snel een plek kregen en dat de gangpaden vrij bleven voor de klantenstroom. Ze hielp een oudere dame met een te zware tas en wisselde een grapje uit met een kind dat verwonderd naar een rij knuffels staarde.
Achterin, in zijn pas opgeleverde reparatiecentrum, zat Piet de Vries geconcentreerd over een oude platenspeler gebogen. Het was voor hem geen dag van ‘restjes opmaken’, maar een dag van precisiewerk. Elke schroef, elke draad was van belang. De geur van soldeer en oude elektronica vulde zijn kleine domein. Hij had beloofd de speler voor de jaarwisseling klaar te hebben, zodat de eigenaar op Oudjaarsavond naar de klassieke concerten kon luisteren. Het was zijn manier om bij te dragen aan de feestvreugde.
In de stilte van de bibliotheek, een oase van rust te midden van de bedrijvigheid, waren Zuster Justina en Zuster Josephine ijverig in de weer. Met hun kenmerkende kalmte sorteerden ze pas binnengekomen boeken. Ze wisselden af en toe een gedempte zin uit over de theologische implicaties van een kerstboodschap, terwijl ze met hun vingertoppen liefdevol over de kaften van oude romans streelden. Voor hen was dit werk een contemplatieve bezigheid, een manier om de geest te voeden en orde te scheppen in de overvloed.
Maar het ware kloppende hart van De Lege Knip op zo’n dag was toch wel de praathoek, de koffiecorner die Dilan zo liefdevol had verdedigd. Hafida stond achter de bar, onvermoeibaar koffie schenkend en theetjes inschenkend. Haar vrolijke lach was een constante in de ruimte, een baken van warmte.
Hier kwamen alle werelden samen. Meneer van Aalst zat aan zijn vaste tafeltje, genietend van een kopje koffie en een krant, af en toe opkijkend om een praatje te maken met een bekende. Hij was de chroniqueur van het dorp, altijd op de hoogte van de laatste nieuwtjes. Even later kwam Trees binnen, haar administratieve blik verzacht door de naderende feestdagen. Ze ging naast Meneer van Aalst zitten en besprak de laatste voorbereidingen voor de borrel. De verbouwing, die in januari zou beginnen, wierp al zijn schaduw vooruit in hun gesprekken.
Tegen de middag verscheen Gerda. Ze kwam rechtstreeks van haar werk, nog in haar nette kleding, maar met een opgeruimd gezicht. Ze groette iedereen hartelijk, nam een kopje thee van Hafida en ging even zitten om de sfeer op te snuiven. Ze voelde de energie van de plek, de mix van geven en ontvangen die zo uniek was aan De Lege Knip. Ze wist dat haar eigen bijdrage op Nieuwjaarsdag, ondanks de eerdere plannen voor een rustige dag, essentieel zou zijn.
Niet veel later kwam ook Harrie langs. Hij was net terug van een overleg over de aanstaande verbouwingsplannen. Met zijn brede schouders en zijn optimistische uitstraling bracht hij direct een energieke sfeer in de ruimte. Hij groette iedereen met een stevige handdruk en wisselde een snelle blik uit met Gerda. De discussie over de nieuwe indeling en de impact daarvan op de winkel was in volle gang, maar nu was er nog ruimte voor gezelligheid.
Uiteindelijk was ook Jannus er. Hij liep rond, sprak met klanten, hielp een handje bij het verplaatsen van een meubelstuk en sloot zich daarna aan bij de groep in de praathoek. Hij zag de bedrijvigheid, de vriendschap en de onzichtbare banden die De Lege Knip tot zoveel meer maakten dan alleen een kringloopwinkel. Zijn hart zwol van trots.
De dag gleed voorbij, gevuld met een constante stroom van mensen en verhalen. Voor de ploeg van De Lege Knip was 30 december de perfecte aanloop naar de jaarwisseling: een laatste dag van hard werken, veel lachen, en een diep besef van de gemeenschap die ze samen hadden gebouwd. De winkel was gereed voor de korte stilte van Oudjaarsavond, en voor de bijzondere openstelling op Nieuwjaarsdag.
Plaats een reactie