-
Vermoeidheid en Vertrouwen
De avond was al ver gevorderd toen ze uiteindelijk de slaap konden vatten. De afloop van de turbulente laatste dagen was achteraf gezien heel anders gelopen dan ze in eerste instantie allebei hadden verwacht. De loodzware spanning had plaatsgemaakt voor een diepe, serene rust in huis. Jaap had tijdens het uitkleden al een paar keer een flinke gaap laten zien.… Lees verder
-
De Tamworth-varkens
De Tamworth-varkens vinden hun oorsprong in het plaatsje Tamworth (Staffordshire), Engeland. De vacht van de Tamworth is rood of gemberkleurig, de neus en het lichaam zijn lang, de oren staan rechtop. De hoge poten zorgen ervoor dat het varken al wroetend niet met de buik over de grond sleept. Met diezelfde hoge poten kan het varken ook hoge snelheden ontwikkelen.… Lees verder
-
Dwaallicht in de Regen
De man liep door de straat, de handen diep in zijn zakken begraven. Hij keek niet waar hij ging, zijn blik was naar binnen gekeerd, maar zijn hoofd was met iets heel anders bezig. Wie ben ik, dat ik mijn eigen vrouw niet eens meer ken, maalde het door zijn hoofd. Toen hij de deur van de kringloopwinkel De Lege… Lees verder
-
De Thuishaven
Carla van Boven kwam binnen zoals iemand die al te lang tegen de wind in had geleund. Niet gehaast, niet dramatisch — maar met die stille vastberadenheid van iemand die eindelijk een grens heeft bereikt. De deur van De Lege Knip sloot achter haar met een zachte klik, alsof de winkel haar beschermend naar binnen trok. Trees stond achter de… Lees verder
-
Mona en haar ritmeoefening
Boris lacht luidruchtig en slaat Willy joviaal op zijn schouder. “Kijk, en dat is precies de reden waarom Willy en ik elkaar al jaren kennen uit het wereldje! Nou heren, de kaarten liggen op tafel.”Mona glimlachte breed en zei: “We gaan beginnen met een ritmeoefening.” De mannen keken elkaar nieuwsgierig aan. Op het teken van Mona klapte de eerste man… Lees verder
-
De onterechte reactie
Harrie loopt met grote stappen naar het raam, de telefoon al stevig tegen zijn oor gedrukt. Het duurt lang, tergend lang, voordat er aan de andere kant van de lijn eindelijk wordt opgenomen. “Met Frits,” klinkt een norse, slaperige stem. Op de achtergrond is het pruttelen van een koffiezetapparaat te horen. “Frits, met Harrie. Je kunt je koffie wel weggooien… Lees verder
-
Een nieuwe ontdekking
Lotte staart met grote ogen naar de map. “Zou hij… zou hij dit al die tijd hier bewaard hebben?” fluistert ze, haar stem nog schor van de emoties. “Zelfs toen hij wist dat ze achter hem aan zaten?” “Het zou zijn levensverzekering kunnen zijn, Lotte,” zegt Harrie ernstig, terwijl hij zijn zakmes pakt om het strakke plastic open te snijden.… Lees verder
-
De sluier van de nacht
Harrie hangt op en kijkt de kamer rond. De kogel is door de kerk. De rust voor de nacht is getekend, maar de spanning voor wat ze morgenochtend vroeg bij de oude waterpomp gaan aantreffen, hangt als een onzichtbare mist in de kamer. Met z’n vieren zijn ze over het bericht van Frits nog niet uitgesproken. Het blijft nog steeds… Lees verder
-
Hoe komt het?
Harrie pakte meteen zijn telefoon van de bijzet map. “Ik ga Frits bellen. Dit is exact de opening die we nodig hebben om een doorzoeking te rechtvaardigen voor het te laat is en die bende het landgoed definitief in handen krijgt.” Harrie luisterde aandachtig terwijl hij de hoorn steviger tegen zijn oor drukte. Aan de andere kant van de lijn… Lees verder
-
De tol van de ontmoeting
, doe ik het nooit meer,” begon ze, haar stem nu opvallend rustig en beheerst. “Het begon al bij de binnenkomst in het complex. Die kille, grijze muren aan de buitenkant doen al iets met je, maar eenmaal binnen wordt het pas echt werkelijkheid. Eerst was er de strenge controle van mijn legitimatiebewijs. De bewaarders bekeken het document alsof het… Lees verder
Categorie: Herinneringen
