De ochtend na de bijeenkomst in de bestuurskamer voelde de lucht op het ministerie anders. Het was geen gespannen stilte meer, maar de ijzige rust vlak vóór een allesverwoestende orkaan. Groep Q en de financiële afdeling werkten in een afgesloten vleugel, de deuren bewaakt en de ramen geblindeerd. De radiostilte was absoluut. In de centrale hal hing een ongemakkelijke sfeer.… Lees verder

Die avond lieten de vijf de hectiek van het Haagse overheidscomplex achter zich. Bij Delft draaiden ze de A4 op en namen al snel de afslag richting de felle letters van het Van der Valk hotel.  Bij binnenkomst schoot Frits een van de managers aan. Hij vroeg om een wat beschut hoekje waar ze ongestoord konden praten, maar liefst met… Lees verder

In de gangen van de afdeling was het opvallend rustig. De werkruimte van Frits was opgebouwd uit een reeks onderling verbonden kantoren, waardoor medewerkers binnendoor bij elkaar konden binnenlopen zonder telkens de centrale gang op te hoeven. Frits staarde peinzend voor zich uit. Het telefoongesprek met Harrie de Groot was van essentieel belang geweest; Harrie was immers degene die de… Lees verder

Het gebouw van het Ministerie van Financiën torende majestueus en strak boven het plein uit. Bart van Essen keek even omhoog, haalde diep adem en stelde zijn das bij. In zijn rechterhand hield hij de leren aktetas stevig vast. Daarin zat niet zomaar een stapel papier; er lag een bom onder de top van hun organisatie in. Omdat Van der… Lees verder

Van Essen keek strak naar het gesloten dossier op zijn bureau nadat Frits de deur achter zich dicht had getrokken. De stilte in het kantoor voelde ineens zwaar. Fraude op directieniveau, heimelijke geldstromen en een mogelijke link met de zaak-Van Bemmel… Dit was geen standaard kascontrole meer, dit was wroeten in het nest van de hoorders. Hij schoof zijn stoel… Lees verder

Even wilde Yolante wat zeggen. Maar daar kreeg ze de kans niet voor bij Frits. Hij had zich al omgedraaid en was met grote, resolute stappen weggelopen om zijn eigen kantoor in te duiken. “Die man die wil niet eens naar me luisteren, terwijl ik denk ik toch wel belangrijk nieuws voor hem heb,” vertelde ze ietwat gefrustreerd tegen Klaas,… Lees verder

Als Frits de volgende morgen afscheid neemt van Joke, maken ze zoals gewoonlijk geen nieuwe afspraken. Dit is puur uit voorzorg; mocht een noodzakelijke opdracht van Frits plotseling roet in het eten gooien, dan komen er in elk geval geen teleurstellingen. De rit naar zijn kantoor duurt slechts een minuut of tien, en precies in die minuten heeft Frits het… Lees verder

De man, die net nog het mikpunt was van de dronken woede-uitbarsting, was opgestaan. Hij negeerde zijn overgebleven tafelgenoten en liep met kordate stappen recht op het tafeltje van Frits en Joke af. Toen hij vlak voor hen stond, bleef hij staan en keek Joke indringend aan. Zijn blik was niet agressief, zoals die van de weggelopen man, maar eerder… Lees verder

De zachte, ritmische tik van de klok aan de muur was het enige geluid in het verder doodstille kantoor van Frits. Thuis op zijn bureau brandde slechts één felle leeslamp, die een scherpe lichtbundel wierp over een wirwar van uitgeprinte documenten, handgeschreven aantekeningen en een fris glas helder bier. Buiten was het nog licht. Om negen uur had hij een… Lees verder

Die middag was het bij Lotte en Lisa thuis een gegiechel van je welste geweest. Eerst was er natuurlijk de komische nieuwsgierigheid van Gerda in de winkel, gevolgd door de serieuze uitleg van slager Karels over het werk dat ze eventueel zouden moeten gaan doen. En dan was er nog het telefoontje met Lisa’s vader, Harrie. Nu Gerda hen eenmaal… Lees verder