Het is inmiddels donderdagavond. Simon zit thuis en laat de zee aan informatie over de forensische opsporing langzaam op zich inwerken. Hij is stomverbaasd over de enorme hoeveelheid gespecialiseerde mogelijkheden die er binnen een forensische afdeling bestaan. Voor vrijwel elke functie blijkt een aparte, specifieke opleiding vereist te zijn. Zijn oog valt al snel op de opleiding tot Forensisch Coördinator,… Lees verder

Vanmiddag kwam de stoomtrein langs Tilburg om 15.44 uur voorbij. De locomotief reed op volle snelheid naar het station, wat met de karakteristieke stoomwolken en het indrukwekkende geluid een bijzondere ervaring was. De trein maakte deze dag twee ritten vanuit Breda, waarbij hij in totaal twee keer langs Tilburg komt. De historische locomotief 01 1075 is afkomstig van de Stoom… Lees verder

De avond was inmiddels aangebroken. De straatlantaarns waren al ontstoken en terwijl het werkende volk alweer huiswaarts was gekeerd, hadden ook de meeste winkels in de stad hun deuren inmiddels afgesloten. De straten werden rustiger en de stad maakte zich op voor een stille avond, terwijl de gedachten aan de mysterieuze zaak rondom Pieter Pieterse bij de rechercheurs nog volop… Lees verder

Op het recherchebureau was het al dagen wachten geblazen op de definitieve rapporten van het Nederlands Forensisch Instituut. Anita had inmiddels al een aantal keren aan Bart gevraagd hoelang zo’n grondig forensisch onderzoek eigenlijk kon duren. Bart had haar globaal uitgelegd wat er allemaal komt kijken bij de nasleep van een verdacht overlijden. “Het is in ieder geval een monnikenwerk… Lees verder

Het raadsel rond de dood van Pieter Pieterse was die avond thuis het gesprek van de dag. Aan de keukentafel werden de ervaringen van de afgelopen tijd nogmaals grondig opgehaald. Vooral Cora, maar in iets mindere mate ook Brenda, bleef zoeken naar antwoorden op wat er zich achter de dikke bajesmuren afgespeeld kon hebben. Simon, die later op de avond… Lees verder

De avond in het park was na de preitaart verfrissend. Bote bleef bekenden groeten en ook weer en sportvriend bleef met zijn vrouw of vriendin een praatje maken. Cora werd netjes voor gesteld als zijn relatie. “Ze zullen op fitness komende week wel weer sterke verhalen willen horen, het zijn dan soms net een stelletje jonge honden, als ze even… Lees verder

“Trouwens, als we het over wonen hebben… ik ben thuis, híér woon ik,” zei Bote met een glimlach zodra hij de auto parkeerde. Toen Cora uitstapte en om zich heen keek, kon ze haar bewondering niet verbergen. “Zo Bote, dit is echt een mooie straat. En wat een prachtig park recht voor de deur!” Bote liep naar de kofferbak en… Lees verder

In de bossen van Oisterwijk zaten ze geïnteresseerd naar elkaar te luisteren. Ze bleken dezelfde opleiding te hebben gedaan, in precies dezelfde periode, alleen in totaal andere delen van het land. Het verwonderde Cora dat de manier waarop ze elkaar in de trein hadden ontmoet wel heel toevallig moest zijn geweest. Wanneer een van hen in een ander deel van… Lees verder

Brenda blies zachtjes over het stoom van haar koffie en keek Cora met een brede, uitdagende grijns aan. De spanning tussen de twee vrouwen was door de slappe lach weliswaar gebroken, maar het stoom moest nog steeds uit de ketel. “Goed,” zei Brenda, terwijl ze haar mok met een harde tik op de keukentafel zette. “Nu we de Groninger koek… Lees verder

De volgende ochtend hing er een frisse, lichte nevel over de stad toen rechercheur Anita de Boer en sergeant Bart van Akker het zwaar beveiligde politiebureau binnenliepen. In de centrale briefingruimte stond de koffie al te dampen. Rechercheur Joris van Asperen en agent Simon de Wit waren al druk in weerwil met het doornemen van de nieuwste stukken. Op het… Lees verder

De verlichting in de coupe glinstert zachtjes tegen de ramen waarin het duister van het Brabantse landschap voorbijschiet. Het ritmische geklak van de wielen over de rails vertraagt merkbaar wanneer de trein het laatste traject vanaf Utrecht afrondt. Vlak voor tienen klinkt het vertrouwde, bliepende geluid van de omroepinstallatie door de wagons. “Dames en heren, we naderen binnen enkele minuten… Lees verder

In de vroege morgen ligt er een dikke deken van mist over Groningen. Op de oude dakpannen weerkaatst een natte glans het eerste, aarzelende daglicht. De stad ontwaakt langzaam: achter de ramen springen één voor één de lichten aan en het eerste verkeer komt voorzichtig op gang. Ook bij Klaartje thuis begint de ochtend. In de keuken is ze al… Lees verder