Het kantoor van Financieel Adviesgroep West ademde de sfeer van succes: strakke glazen wanden, dure designmeubels en een uitzicht dat autoriteit uitstraalde. Robert van der Velde zat achter zijn bureau, zijn zijden das perfect geknoopt. Hij was gewend aan controle. Hij hield van de manier waarop hij met één druk op de knop levens kon sturen, als een schaker die zijn pionnen verplaatste.

Maar die middag verscheen er een barst in zijn zorgvuldig opgebouwde bord.

Robert was bezig met zijn wekelijkse ronde door de dossiers van zijn “cliënten”. Hij klikte op het dossier van zijn ex-vrouw. Hij wilde de druk op de incasso’s weer wat opvoeren; hij had gehoord dat er in de regio iemand was gezien die aan haar signalement voldeed, en hij wilde haar dwingen uit haar schuilplaats te komen door haar bankrekeningen volledig droog te leggen.

Hij typte zijn inlogcode voor het bankportaal in. “Toegang geweigerd. Neem contact op met uw relatiebeheerder.”

Robert fronste zijn wenkbrauwen. Een storing? Hij probeerde het nogmaals. Weer diezelfde melding. Hij probeerde een ander dossier van een willekeurige klant. Dat werkte wel. Alleen bij het dossier van zijn ex-vrouw bleef het scherm ijzig wit, gevolgd door die ene, irritante zin.

Met een ruk pakte hij de hoorn van zijn vaste lijn. Zijn gezicht kleurde lichtrood. Hij draaide het directe nummer van Berend-Jan, de bankdirecteur die hij altijd als een ‘vriend van de business’ had beschouwd.

“Met Van der Velde,” snauwde hij zodra er werd opgenomen. “Berend-Jan, wat is dit voor een amateuristisch gedoe? Ik kan niet in het dossier van een van mijn belangrijkste cliënten. Er staat een blokkade op het dossier van mevrouw… nou ja, je weet wie ik bedoel. Los dit onmiddellijk op.”

Aan de andere kant van de lijn bleef het even stil. De stilte duurde net iets te lang, en dat zinde Robert niet.

“Robert,” klonk de stem van Berend-Jan uiteindelijk. De toon was anders dan normaal. Niet de jofele, collegiale toon van de laatste keer, maar een toon die klonk als koud marmer. “Ik ben op de hoogte. De blokkade is handmatig ingesteld op mijn last.”

Robert sprong op uit zijn stoel. “Op jouw last? Ben je gek geworden? Ik heb de getekende volmachten! Ik ben de juridisch adviseur! Je overtreedt alle protocollen!”

“Dat is juist het punt, Robert,” antwoordde Berend-Jan kalm. “Er is een intern onderzoek gestart naar de integriteit van de aanlevering van dit specifieke dossier. Er zijn… signalen binnengekomen uit het Westen die we niet kunnen negeren. Onze afdeling Compliance heeft het dossier voorlopig de status ‘X’ gegeven. Dat betekent dat jij, zolang het onderzoek loopt, geen enkele toegang meer hebt en dat alle incasso’s zijn stopgezet.”

Robert voelde een steek van paniek in zijn maag, die hij onmiddellijk overschreeuwde met woede. “Signalen uit het Westen? Welke signalen? Dit is laster! Wie heeft je dit verteld? Is het die waardeloze ex van me? Heeft ze een advocaat gevonden die sprookjes verkoopt?”

“Ik kan je geen verdere informatie geven, Robert. Dat weet je. Het onderzoek is vertrouwelijk. Ik raad je aan om je eigen administratie nog eens heel goed na te kijken. Goedemiddag.”

De verbinding werd verbroken. Robert staarde met ongeloof naar de hoorn in zijn hand. De bankdirecteur had hem zomaar opgehangen. Hij, de man die altijd de touwtjes in handen had, was buiten de deur gezet.

Hij smeet de hoorn op de haak. Wie had dit gedaan? Hoe kon een bankdirecteur in deze regio weten wat er jaren geleden in het Westen was gebeurd? Dat dossier was toch gesloten? Hij had zijn sporen gewist.

Hij liep naar het raam en keek naar buiten. Voor het eerst voelde de glazen wand van zijn kantoor niet als een uitkijkpost, maar als een vitrine waarin hij gevangen zat. Iemand was aan het graven. Iemand die de regels van zijn wereld kende.

Terwijl hij daar stond, trilde zijn telefoon. Een berichtje van een bevriende relatie bij de Lions: “Zeg Robert, ik hoorde een vreemd gerucht via een contact in het Oosten… we moeten even praten over je komende lezing.”

Het net begon zich te sluiten, en Robert van der Velde had geen idee wie de jager was.

(wordt vervolgd)

https://willemzijlstrasverhalen.blog