De personages in De Lege Knip moeten het heel even zelf uitzoeken. Jannus, Trees, Mara en Erik hebben hun plekje in de winkel gevonden, maar hun schepper zit muurvast. Het is de benauwde, loodzware warmte van de afgelopen dagen die als een deken over de schrijftafel ligt en elke vorm van creativiteit genadeloos smoort.

Zoals te zien is op de foto “Zwetend verhaal.jpg”, zit de schrijver diep voorovergebogen aan zijn houten tafel. De ventilator op de achtergrond draait dapper zijn rondjes, maar verplaatst weinig meer dan gortdroge, zinderende lucht. Er komt simpelweg geen woord meer uit zijn pen. De inkt blijft droog, alsof ook de letters weigeren te bewegen in deze hitte.

Elke keer als hij aanzet om een nieuwe zin te formuleren, dwingt de loomheid zijn hand tot stilstand. Het enige wat op dit moment vloeit, zijn de zweetdruppels die van zijn voorhoofd en armen rollen. Ze vallen geruisloos naar beneden, waardoor het papier langzaam nat wordt van de dikke kringen. De verhalen over de dorpsstraat en de warmte van de gemeenschap moeten heel even wachten tot de storm is uitgebroken en de lucht eindelijk weer opentrekt. Voor nu rest er niets anders dan de pen neer te leggen en te hopen op een frisse bries.