Om stipt twee uur parkeert Erik de auto voor de woning van de meiden. De middagzon staat hoog aan de hemel en het is een schril contrast met de stille, frisse ochtend waarin ze een paar uur geleden nog door de duinen fietsten.

Als Lotte de deur opendoet, ziet ze er inderdaad alweer een stuk frisser uit dan ze een paar uur geleden aan de telefoon klonk, al verraden haar ogen dat het bed tot voor kort erg lekker lag.

“Kijk eens aan, de schone slaapsters zijn herrezen,” begroet Erik haar met een brede grijns, terwijl hij over de drempel stapt.

“Hé Erik, hé mam, kom verder,” lacht Lotte, terwijl ze haar moeder een kus geeft. “We zijn net een kwartiertje fatsoenlijk wakker, dus jullie timing is perfect. Lisa is ook boven water.”

Sally kijkt direct met een schuin oog de woonkamer in, haar innerlijke ‘moederkloek’ ongetwijfeld in de aanslag, maar ze houdt zich keurig in. “Nou, het is jullie gegund hoor,” zegt ze vriendelijk, terwijl ze haar tas op de bank zet. “Maar we zijn natuurlijk super benieuwd hoe jullie avond was. En we hebben een heel leuk vakantievoorstel bij ons dat we met jullie willen delen!”

Als Lisa de kamer ook in komt lopen, kun je aan haar ogen zien dat ze nog erg klein zijn. Ze wrijft nog eens door haar gezicht. ”Dag Sally, hi Erik. Sorry dat we vanmorgen nog niet echt bij de pinken waren, maar het was gisteravond zo ontzettend gezellig.”

Erik kijkt haar belangstellend aan. Hij is wel benieuwd naar hun avonturen. ”En waar kun je hier in het dorp tegenwoordig nog écht gezellig uitgaan?”

Lisa lacht en schudt haar hoofd. ”Erik, je weet toch dat er eigenlijk maar één plaats is waar het echt gezellig kan zijn.”

Sally begrijpt meteen dat ze het over de bekende dorpskroeg hebben. Ze herinnert zich het telefoongesprek van vanmorgen nog goed. ”Maar met wie waren jullie nu eigenlijk uit?” vraagt ze nieuwsgierig, terwijl ze op de bank gaat zitten. ”Was Roy er soms ook weer bij?”

Lotte en Lisa keken elkaar even lachend aan, waarna Lotte het woord nam.

“Ja, Roy was er zeker bij!” vertelde ze. “We waren eigenlijk met z’n tweeën op pad, maar in de kroeg kwamen we Hilbert en nog twee van zijn vrienden tegen. Het was echt een dampende boel daarbinnen, ontzettend gezellig. Hilbert had de lachers op zijn hand met zijn gevatte uitlatingen, en hij kreeg er op een gegeven moment gewoon vuurrode wangen van en dat onder zijn roze haar.”

“Die Friese aard van hem blijft toch iets eigenaardigs hebben,” haakte Lisa grinnikend in. “Hij noemde zichzelf op een gegeven moment een ‘Friese stiefkop’. Lotte probeerde hem nog te verbeteren dat het ‘stijfkop’ moet zijn, maar volgens Roy kwam dat echt door zijn accent en de taal daar.”

“En Roy heeft jullie netjes thuisgebracht?” vroeg Sally, wiens moederhart direct weer gerustgesteld was.

“Ja, gelukkig wel,” knikte Lotte. “Toen we de kroeg uitstapten in de frisse buitenlucht, stond hij ineens naast ons. Hij zei dat het al laat genoeg was en dat hij ons wel even naar huis zou brengen. We hebben op de stoep voor de deur zelfs nog een hele tijd staan napraten in de kou voor we naar binnen gingen, totdat Roy’s vader ongerust opbelde waar hij bleef. Maar het was echt een topavond.”

Erik nam een slok van zijn koffie en knikte welwillend. “Nou, dat klinkt als een geslaagde avond, meiden. Maar nu jullie weer helemaal bij de pinken zijn… laten we het eens over de vakantie hebben!”

Lotte en Lisa keken vol verbazing van Sally naar Erik.

“Nee,” greep Sally lachend in, “eerst nog heel even over vanmorgen! Erik verraste me vanmorgen door al voor vijven de benen te nemen en op de fiets naar de Loonse en Drunense duinen te vertrekken.”

Lisa keek met grote ogen op. “Zo vroeg? Ik denk dat wij toen inderdaad nét op bed lagen!”

“Nou, ik heb hem niet zomaar alleen laten gaan, dus ik ben er snel achteraan gegaan,” vervolgde Sally met een glinstering in haar ogen. “Maar moeten jullie horen: weten jullie wat ’s morgens nu zo bijzonder is, wanneer je zo vroeg de wereld in gaat? De geur van de natuur die je dan inademt… het is alsof de lucht op dat tijdstip juist extra zuiver is. En het is dan nog zo heerlijk stil op straat dat je werkelijk geen mens tegenkomt.”

Erik knikte instemmend en leunde relaxed achterover. “Precies dat. Zelfs bij Bosch en Duin en De Rustende Jager was er nog geen sterveling te bekennen. Maar goed, we hebben de longen vol frisse lucht, de koppen koffie staan op tafel, dus nu is het écht tijd voor het grote nieuws. Zullen we de vakantieplannen erbij pakken?”

Lotte en Lisa luisterden aandachtig, terwijl de laatste restjes slaap nu definitief uit hun ogen verdwenen.

“Wij zijn bij Trees en je vader geweest, Lisa, en we hebben het uitgebreid over onze vakantie gehad,” stak Sally enthousiast van wal. “We hebben het natuurlijk ook weer even gehad over jullie laatste midweek in Noord-Holland, waar jullie met die jongens aan het surfen zijn geweest. Maar daarnaast hebben we ook de Ardennen en Bretagne besproken. In principe willen ze heel graag een actieve wandelvakantie.”

Sally keek even naar Erik. “We hebben drie verschillende mogelijkheden besproken en daar een lot uit getrokken. Daar is uiteindelijk het wandelen uitgekomen, maar de locatie staat dus nog niet vast. Maar nu blijft bij ons vooral de vraag: wat willen júllie?”

Lotte keek naar Lisa, en Lisa keek naar Lotte.

“Wandelen… Er zal dan toch ook wel iets zijn om ’s avonds gezellig uit te gaan?” vroeg Lotte hoopvol.

Lisa keek Lotte een beetje vreemd aan. “Maar ik heb helemaal geen zin om in mijn vakantie te gaan wandelen, Lotte! Dat is toch helemaal niets voor ons?”

Lotte wist even niet wat ze moest zeggen. Ze beet op haar lip; ze wilde haar moeder absoluut niet teleurstellen.

Sally zag aan Lottes gelaatsuitdrukking dat ze ermee in haar maag zat en besloot de druk wat van de ketel te halen. ”Lotte, we moesten nou eenmaal een keus maken om ergens te beginnen. Maar Lisa’s vader, Harrie, zei gisteren ook al heel nuchter: ‘Willen Lotte en Lisa eigenlijk nog wel met ons oudjes op vakantie?’”

Lotte weet even niet welke kant ze uit moet kijken. Kan ze dit haar moeder wel aandoen? En wat kost dat wel niet, dacht ze bij zichzelf. “Lisa, hier wil ik eerst nog wel even over nadenken,” zei ze aarzelend. “Wat kost zo’n vakantie wel niet?”

Sally begon meteen te lachen bij het zien van Lottes bezorgde gezicht. “Lotte, dat kun jij van je studiefinanciering natuurlijk niet zomaar betalen, maar jullie hebben allebei nog ouders die een vakantie voor jullie over hebben. Het budget dat we anders aan jullie zouden uitgeven, kunnen we natuurlijk ook aan jullie eigen plannen bijdragen.”

Lisa’s glimlach werd alleen maar breder en ze keek Lotte triomfantelijk aan. “Zie je wel! Dus, waar gaan we naartoe?” Het eerste wat Lotte fel riep, was: “Maar we gaan Roy en Arno absoluut niet achterna! Dat kun je hun niet aandoen, en mij al helemaal niet.”

Erik, die de dynamiek al een tijdje stilzwijgend had geobserveerd, had wel in de gaten waar het heen ging. Hij nam nog een slok van zijn koffie en nam het woord.

“Lotte en Lisa, als jullie liever zonder ons op vakantie gaan, hoeven jullie dat echt niet nu meteen te beslissen,” zei hij rustig. “Voor ons was het vooral belangrijk om te weten of wij rekening met jullie moeten houden bij het boeken, ja of nee. En ach, er komt een tijd dat je rustig op eigen benen mag gaan staan, zonder dat je moeder als een kloek bovenop je zit.” Hij kon het niet laten en keek Sally met een paar spiedende, lachende ogen aan. “Maar eerlijk is eerlijk, die tijd hebben jullie inmiddels toch al lang gehad.”

Sally gaf Erik een klein duwtje tegen zijn arm, al kon ze een glimlach nu ook niet meer onderdrukken.

De kogel was door de kerk. De twee meiden zochten definitief hun eigen bestemming en Sally en Erik konden Harrie en Trees bellen met het nieuws dat de vakantieplannen definitief voor vier personen gemaakt konden worden. Het jonge grut ging op eigen benen staan.

Nadat Erik en Sally afscheid hadden genomen van de meiden, reden ze in de late namiddagzon terug naar huis. De sfeer in de auto was ontspannen. Sally belde onderweg meteen met Trees om het definitieve reisgezelschap door te geven, waarna het speculeren over de wandelroutes in Bretagne of de Ardennen al snel weer begon.

Rond een uur of vijf stapten ze hun eigen achterhuis weer binnen. De drukte op de weg viel mee, op een moment dat een ieder van zijn werk weer huiswaarts keerde. Terwijl Sally in de keuken een lichte maaltijd klaarmaakte, liep Erik nog even naar de garage voor de avond wat fris te halen. Buiten was het inmiddels gaan regenen.

Ineens hoorde Sally een harde, doffe klap vanuit de richting van de garage, direct gevolgd door het geluid van brekend glas en een harde vloek van Erik.

“Erik?!” riep Sally geschrokken, terwijl ze het mes uit haar handen liet vallen en naar het achterhuis rende.

De garagedeur stond op een kier. Binnen in de schemering stond Erik, en tot haar schrik zag Sally dat zijn hand onder het bloed zat.

“Wat is er gebeurd?” vroeg ze met angst in haar stem. Sally tastte nerveus langs de wand naar de lichtknop van de TL-verlichting. Het felle licht sprong aan en verlichtte de chaos. “Waarom had je het grote licht niet aan? Het was hier hartstikke schemerig!”

Erik had inmiddels snel een doek gepakt en die stevig om zijn hand gewonden. “Sally, ik pakte een wijnfles voor vanavond uit het rek, maar ik stootte ergens tegenaan en die wijnfles klapte zo in mijn handen kapot. Ik denk dat er weleens glas in mijn duim kan zitten.”

Voorzichtig inspecteerde Sally de wond onder de kraan in de keuken. Gelukkig viel de schade achteraf mee; de duim had buiten een diepe snee en wat bloed geen grote gevolgen. Nadat de wond goed was schoongemaakt en er een stevige pleister op zat, liepen ze even later samen met een nieuwe, ongeschonden fles wijn de gezellige woonkamer in. Het spannende avontuur van de avond liep gelukkig met een sisser af.