De rit naar Haarlem verliep niet helemaal zoals ze hadden gehoopt. Het was vrijdagmiddag behoorlijk druk op de weg. Bij Vianen kwamen ze al in de eerste file terecht. Het verkeer kroop langzaam vooruit, trok even op en stond vervolgens weer stil. Na Utrecht kregen ze opnieuw te maken met vertraging. Het ontspannen begin van hun weekend liet dus nog even op zich wachten.

Rond Amsterdam viel het verkeer gelukkig mee. Na de afslag bij Schiphol konden ze weer lekker doorrijden. Eenmaal in Haarlem aangekomen, ging het toch nog even mis. Simon had de navigatie ingesteld, maar nam een afslag te laat. Daardoor moesten ze een extra rondje door de onbekende straten rijden. Brenda keek hem lachend aan. Het hoorde er blijkbaar bij. Ze hadden alle tijd en lieten zich door zo’n klein oponthoud niet uit hun humeur brengen.

In het hotel verliep alles vlot: bij de incheckbalie vroeg Brenda  Tot laat is de dinerzaal open ? Ze kreeg meteen een folder waar alle belangrijke informatie in moest staan. Mevrouw de Graaf, dit is uw kamer sleutel van kamer 118, Ik wens u een prettig verblijf samen bij ons in het hotel.

Op de kamer sprongen ze samen even lang uit op het bed. even testen, net als bij de B&Ben sloeg hij een arm om haar heen. 

‘Oh Simon,’ zuchtte Brenda tevreden terwijl ze naar het plafond keek, hier houden we het toch wel uit dit weekend?Simon draaide zich op zijn zij en keek haar met glimlach aan. ‘Dat denk ik zeker, schat. Maar je bent toch niet van plan om hier het hele weekend op bed te blijven liggen?’ Cora weet wel beter ‘Schat dan hadden we ook thuis kunnen blijven. Het is nu tijd om ons gereed te maken voor het diner’.  Ze keken in de badkamer of ze netjes genoeg gekleed waren om aan diner te gaan.

In de eetzaal van het hotel was het al gezellig druk. Aan verschillende tafeltjes waren de gasten al aan het hoofdgerecht begonnen. Een ober bracht Simon en Brenda naar een gezellig plekje.

Toen ze eenmaal zaten, pakte Simon haar hand. ‘Heerlijk dit, even samen weg,’ zei hij.

Brenda glimlachte. ‘Dat hebben we ook wel verdiend. Vooral jij, na alle drukte en toestanden op je werk de laatste tijd.’

Het eten smaakte prima. De menukaart was niet bijzonder uitgebreid, maar alles zat bij het arrangement inbegrepen. Voor de prijs die ze ervoor betaald hadden, hadden ze eigenlijk weinig reden tot klagen.

Halverwege het hoofdgerecht boog Simon zich iets naar Brenda toe. ‘Heb jij al bedacht wat we vanavond gaan doen? Of laten we ons gewoon verrassen?’

Voor deze avond had Brenda nog niets gepland. Ze had er wel even over nagedacht, maar eigenlijk vond ze het ook wel prettig om niets te hoeven. Ze waren tenslotte een weekendje weg.

‘Weet je wat?’ zei Simon. ‘Laten we straks gewoon een stukje gaan wandelen. Even lekker buiten zijn en de omgeving bekijken. En als we terugkomen, drinken we nog wat in de hotelbar.’

‘Dat klinkt goed,’ antwoordde Brenda. ‘We hoeven niet alles van tevoren te bedenken. We zien wel waar de avond ons brengt.’ Na het diner keerden ze terug naar hun hotelkamer. De wandeling en het gezellige samenzijn hadden de avond al geslaagd gemaakt, maar eenmaal samen op de kamer kregen ze heel andere plannen. Ze zochten elkaars nabijheid en genoten van het moment. De rest van de avond was alleen voor hen.