Frustratie


Het onverwachte vertrek uit Haarlem bleef ook eenmaal thuis bij Simon flink steken. De aangekondigde demonstratie voor vrede in het Midden-Oosten zou volgens signalen door relschoppers gegijzeld worden, en het vooruitzicht om in de linie te staan tegen mensen die alleen maar uit waren op confrontatie, zat hem hoog.

Brenda probeerde hem te kalmeren. ‘Simon, ik begrijp echt dat je er enorm van baalt, maar je hebt nu eenmaal de keuze gemaakt om bij de politie te gaan. Dit hoort er helaas bij.’

Maar Simons frustratie zat dieper dan een verpest weekend en hij liet dat duidelijk merken. ‘Al die jaren dat ik vrijgezel was, maakte het me geen moer uit,’ zei hij fel. ‘Maar nu, juist wanneer we voor de allereerste keer samen een weekend weg zijn, word ik opgeroepen om een stel oproerkraaiers in bedwang te houden. Als er morgen ook maar één voor mijn voeten komt, breek ik hem zijn poten.’

Brenda keek hem strak en rustig aan. Zelfs door zijn boosheid heen zag ze de vermoeidheid van de afgelopen weken, maar deze rauwe kant van hem kende ze nog nauwelijks.

Het was al tegen negenen. Brenda keek hem zachtjes aan en legde een hand op zijn arm.

‘Ik denk dat ik maar naar bed ga,’ zei ze rustig, terwijl ze de spanning in de kamer probeerde te breken. ‘Ik weet niet wat jij nog wil doen, maar morgen moet je er al om vijf uur uit.’

Simon zuchtte diep en wreef over zijn gezicht. De grimmige sfeer en zijn felle uitval hingen nog even in de lucht, maar het besef dat de wekker onverbiddelijk vroeg zou gaan, bracht hem langzaam terug naar de werkelijkheid.

‘Je hebt gelijk,’ zei hij met een gedempte stem. Hij pakte haar hand vast en gaf er een zacht knijpje in. ‘Het heeft ook geen zin om hier te blijven zitten frustreren. Ik ga mee.’

Samen ruimden ze het laatste spul op en zochten ze de slaapkamer op, maar of het een rustige nacht zou worden betwijfelde Brenda.

Simon lag weliswaar stil naast haar, maar aan zijn ingehouden ademhaling merkte ze dat hij de slaap niet kon vatten. Zijn gedachten zaten duidelijk al in Den Haag, tussen de verwachte confrontaties en de dreigende grimmigheid op straat.

Brenda staarde in het donker naar het plafond. De vrolijke stemming van Haarlem en de ontspannen wandeling langs de hofjes leken inmiddels kilometers ver weg. Ze draaide zich voorzichtig naar hem toe en legde een hand op zijn schouder, in de hoop hem wat rust te geven voor de wekker om vijf uur onverbiddelijk zou afgaan.


Ontdek meer van Mijn korte verhalen

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Reacties op “Frustratie”

  1. Karel Avatar

    mogge Willem

    ja dat zijn de minder leuke kanten van dat werk
    en dan komt er na het goed uitgevoerde werk nog bij dat rechters dat tuig , die andermans spullen vernield met een taakstrafje naar huis stuurt , voor langere tijd opsluiten op water en brood , niet gedogen , voorbeelden stellen
    slaap wel Simon

    geniet de dag

    Like

  2. Suskeblogt Avatar

    Je kiest er voor om politie inspecteur te worden. Dat zijn dan de minder leuke kantjes van de job.

    Like

  3. logbankje Avatar
    logbankje

    Dat is vaak zo bij demonstraties, de politie is het mikpunt, net als winkels, straatmeubilair enz.
    Het liedje is niet voor niks ‘een vrijgezel gaat pas slapen’.
    Andere kant is het een goede test voor hun relatie. Hans

    Like

    1. logbankje Avatar
      logbankje

      Ot. Je verzoekje ligt op het logBankje voor de volgende show.
      De shows staan allemaal op: http://logbankje.nl

      Geliked door 1 persoon

  4. bertjens Avatar

    Tja, jammer voor hem maar dat hoort erbij.

    Geliked door 1 persoon

  5. ymarleen Avatar

    Waarom kan het leven niet volmaakt zijn

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Ontdek meer van Mijn korte verhalen

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder